و امر و نهى الهى ، برشمرديم باطل دانسته است و مشمول اين آيهء شريفه است : « آيا به بخشى از كتاب ايمان داريد ، و به قسمت ديگر ايمان نداريد ، سزاى كسى كه از شماها چنين باشد جز رسوايى در دنيا و گرفتارى به سخت‌ترين عذاب در روز قيامت نيست و خداوند ، از كارهاى شما غافل نمىباشد . » [ 1 ] خداوند بالاتر از آن است كه معتقدان به تفويض مىگويند » . براستى كسى كه معتقد به تفويض است ، خداى تعالى را عاجز و ناتوان دانسته و قدرت تامّه را نسبت به تصرف در امور بندگان و مخلوقاتش از ذات مقدس او سلب كرده است ، همچنان كه لازمهء اين عقيده ، بىاعتبارى وعد و وعيد الهى است بنابراين عقيده ، ديگر وعدهء الهى به فرمانبرداران كه بهشت پاداش شماست و به گنهكاران كه عذاب دائم كيفر شماست ، معنا ندارد ، زيرا پس از آن كه خداى تعالى كارها را به بندگانش واگذار كرد ، چگونه آنان را اجر و مزد مىدهد و به چه دليل آنها را كيفر و مجازات مىكند ! آنگاه امام هادى عليه السّلام شروع فرمود به ابطال جبر و تفويض و اثبات نظريهء « الامر بين الأمرين » يعنى نظريه‌اى كه ائمهء اهل بيت عليهم السّلام معتقدند ، فرمود : « ولى ما - اهل بيت - مىگوييم ؛ خداى عز و جل مردم را به قدرت خود آفريده و توانايى بندگى و پرستش خود را به ايشان داده ، سپس به آن چه خواسته است آنان را امر و نهى فرموده و پيروى فرمانش را از ايشان پذيرفته و بدان وسيله از آنها خشنود گشته ، و آنها را از نافرمانيش برحذر داشته و نافرمان را نكوهش كرده و بدان وسيله كيفر نمايد ، و خداوند در امر و نهى خود مختار است و هر چه را بخواهد و اختيار كند ، امر فرمايد و هر چه را نپسندد ، از آن نهى فرمايد و بدان وسيله كيفر دهد ، به دليل

--> [ 1 ] سورهء بقره / 79 .