محمد ابراهيم آيتى

561

تاريخ پيامبر اسلام ( فارسي )

خود او هم به شهادت رسيد و نيز از سپاهيان « خالد » و از قبيلهء « جهينه » « سلمة - بن ميلاء » شهادت يافت . از مشركان قريش هم دوازده يا سيزده نفر [ 1 ] كشته شدند و ديگران گريختند ، و همان « حماس بن قيس » كه در جنگ با مسلمانان شور و شوقى نشان مىداد ، گريزان به خانه آمد و به همسرش گفت : در خانه را ببند . زن گفت : مردانگيهايى كه اظهار مىكردى كجا رفت ؟ « حماس » در پاسخ همسرش اشعارى بدين مضمون گفت : « اگر در روز « خندمه » بودى و گريختن « صفوان » و « عكرمه » را مىديدى و مشاهده مىكردى كه شمشيرهاى مسلمانان چگونه سرها و بازوها را مىپراند و جز نعرهء مردان كارزار به گوش نمىرسد و مسلمانان مثل شير پشت سر ما نعره مىكشند ، يك كلمه هم در ملامت من نمىگفتى » [ 2 ] . پرچم أمان علاوه بر آن كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - خانهء « أبو سفيان » و خانهء هر كس كه در خانه‌اش بماند و در را ببندد و مسجد الحرام را امانگاه قرار داد ، به روايتى نيز : پرچمى براى « أبو رويحه : عبد اللّه بن عبد الرّحمن خثعمى » بست ، و او را فرمود تا : فرياد كند كه : هر كس در زير پرچم « أبو رويحه » درآيد در امان است [ 3 ] . كسانى كه بايد كشته شوند رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - در فتح مكّه فرماندهان اسلامى را فرمود كه : حتّى الامكان از جنگ و خونريزى پرهيز كنند ، مگر در مقابل كسانى كه در مقابل

--> [ 1 ] - و به قولى : 24 مرد از قريش و 4 مرد از هذيل ( اين قول را مقريزى اختيار كرده است . ر . ك : امتاع الاسماع ، ج 1 ، ص 378 ، چاپ قاهره ، 1941 م . م . ) . [ 2 ] - سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 51 ، چاپ حلبى 1355 ه . م . [ 3 ] - امتاع الاسماع ، ج 1 ، ص 379 ، چاپ قاهره ، 1941 م . م .