2 - أسير ، كه به دست « محمّد بن مسلمه » كشته شد . 3 - ياسر : برادر « مرحب » كه « زبير » او را كشت . 4 - كنانة بن ربيع ، كه اسير شد ، و گنج « بنى نضير » كه نزد وى سپرده شده بود ، به وسيلهء يك نفر يهودى در خرابه‌اى به دست آمد و سپس « محمّد بن مسلمه » او را به جاى برادر خود « محمود بن مسلمه » كشت . كشته‌هاى يهوديان را 93 نفر نوشته‌اند . فدك ابن اسحاق مىنويسد : پس از آن كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - قلعه‌هاى « شقّ » و « نطاة » و « كتيبه » و ديگر قلعه‌هاى يهوديان را فتح كرد ، و هر چه اموال در آنها بود به دست آورد ، يهوديان را در دو قلعهء « وطيح » و « سلالم » محاصره كرد تا آن كه خود را در معرض هلاك ديدند و تسليم شدند كه : آنان را تبعيد كند و نكشد و رسول خدا هم پيشنهادشان را پذيرفت ، و چون أهل « فدك » از آن ، خبر يافتند ، نزد رسول خدا فرستادند و از وى خواستند تا : با آنان هم به همان صورت رفتار كند ، رسول خدا هم پذيرفت و كسى كه در انجام اين كار واسطه شد « محيّصة بن مسعود » از « بنى حارثه » بود ، و چون لشكرى بر سر فدك نرفت ، خالصهء رسول خدا گرديد [ 1 ] . قرار رسول خدا با مردم خيبر و فدك يهوديان « خيبر » به استناد آن كه در كار كشاورزى و امور مربوط به آن ، از خود مسلمانان آشناترند ، و بهتر مىتوانند املاك « خيبر » را سرپرستى كنند ، پيشنهاد كردند كه : رسول خدا املاك « خيبر » را كه غنيمت مسلمانان شده بود ، بالمناصفه به خود ايشان واگذار كند و اختيار با رسول خدا باشد كه هرگاه بخواهد آنان را بيرون

--> [ 1 ] - سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 352 ، چاپ مصطفى الحلبى 1355 ه . م .