درباره خود كرده‌ايم بيامرز ، و قدمهاى ما را استوار دار و ما را بر كافران پيروز فرما ( 147 ) . پس خدا پاداش دنيا و ثواب شايستهء آخرت به ايشان داد و خدا نكوكاران را دوست مىدارد ( 148 ) . اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! اگر آنان را كه كافر شده‌اند پيروى كنيد . شما را مرتدّ مىكنند و زيانكار بازمىگرديد ( 149 ) . بلكه خدا ياور شما است و او است بهترين يارى كنندگان ( 150 ) . به زودى در دلهاى آنان كه كافر شده‌اند بيم و هراس مىافكنيم ، چه آنچه را خداى حجّتى بدان فرو نفرستاده است شريك وى قرار داده‌اند ، و جايگاهشان آتش است ، و چه بد جايگاهى است ستمگران را ( 151 ) . راستى كه خدا وعدهء خود را راست كرد ، همان دم كه به اذن خدا مىكشتيدشان تا هنگامى كه سست شديد و در أمر ( رسول خدا ) به منازعه پرداختيد و پس از آن كه آنچه را دوست مىداشتيد به شما نماياند نافرمان شديد ، كسانى از شما نظر به دنيا داشتند ( همانها كه سنگرها را رها كردند ) و كسانى از شما نظر به آخرت داشتند ( همانها كه در سنگر خود باقى ماندند و به شهادت رسيدند ) سپس شما را از ايشان منصرف ساخت تا شما را بيازمايد و راستى كه از شما درگذشت ، خدا را بر مؤمنان فضل و كرمى است ( 152 ) . هنگامى كه پا به گريز نهاديد و به هيچ كس توجّه نمىكرديد و پيامبر ، شما را از پشت سرتان دعوت مىكرد ، پس غمى بر غمتان افزود تا بر آنچه از دست شما رفته است و هم بر آنچه به شما رسيده است اندوه نخوريد و خدا به آنچه مىكنيد آگاه است ( 153 ) . سپس بعد از غم و غصّه ، آرامشى بر شما فرو فرستاد : خواب مانندى كه گروهى از شما را فرا مىگرفت ، و گروهى ديگر كه به فكر خويش مشغول بودند گمان ناروا به خدا مىبردند مانند گمان جاهليّت ، مىگفتند : آيا از اين كار چيزى به دست ما است ؟ بگو : البتّه تمام امر به دست خدا است ، در دلهاى خويش نهفته مىدارند آنچه را براى تو آشكار نمىسازند ، مىگويند : اگر چيزى از اين امر به دست ما مىبود اينجا كشته نمىشديم ، بگو : اگر شما در خانه‌هاى خود هم مىبوديد آنان كه سرنوشتشان كشته شدن بود از خانه‌ها بيرون