واقعهء شقّ القمر تاريخ اين واقعه كه ظاهر قرآن مجيد بر آن گواهى مىدهد نيز به درستى معلوم نيست . فخر رازى در ذيل آيهء اوّل سورهء « قمر » مىنويسد : همهء مفسّران بر آنند كه مراد به آيه آن است كه « ماه شكافته شد » و اخبار هم بر واقعهء شقّ القمر دلالت مىكند و حديث آن در صحيح مشهور است و جمعى از صحابه آن را روايت كرده‌اند [ 1 ] . دعوت قبائل عرب رسول خدا پس از آن كه در سال چهارم بعثت دعوت خويش را آشكار ساخت ، ده سال متوالى در موسم حجّ در « عكاظ » و « مجنّه » و « ذو المجاز » و « منى » و « مكّه » و ديگر منازل حاجيان با آنان تماسّ مىگرفت و از آنان مىخواست تا او را يارى دهند و در راه رساندن رسالت‌هاى خدائى حمايت كنند و بهشت را پاداش برند . رسول خدا بر يكايك قبايل مىگذشت و به آنان مىگفت : « اى مردم ! بگوئيد : « لا إله الّا اللّه » تا رستگار گرديد و عرب را مالك شويد و عجم رام شما گردد و در اثر ايمان پادشاهان بهشت باشيد . امّا چنان كه سابقا گفته‌ايم عمويش « أبو لهب » مىگفت : مبادا سخن وى را بشنويد ، چه از دين برگشته و دروغگو است . در نتيجه قبايل عرب هم به رسول خدا پاسخ زشت مىدادند و او را آزرده

--> [ 1 ] - مفاتيح الغيب ، ج 7 ، ص 779 .