و خداى متعال آياتى دربارهء وى نازل ساخت [ 1 ] . و أسود بن مطّلب بن أسد بن عبد العزّى ( أبو زمعه ) و وليد بن مغيره و أميّة ابن خلف و عاص بن وائل ، كه شيوخ قوم بودند ، در موقعى كه رسول خدا پيرامون كعبه طواف مىكرد سر راه بر وى گرفتند و گفتند : اى محمّد ! بيا تا ما هم خداى تو را عبادت كنيم و تو هم خدايان ما را عبادت كن تا اگر خداى تو بهتر باشد ما بىنصيب نمانيم و اگر خدايان ما بهتر باشند تو بىبهره نباشى . پس سورهء « كافرون » در اين باره نازل گرديد [ 2 ] . و أبو جهل بن هشام كه مىگفت : « شجرهء زقّوم » دوزخ جز خرماى يثرب باكره چيزى نيست ، به خدا قسم : اگر دست يابيم با كمال ميل آن را خواهيم بلعيد . پس آياتى در پاسخ وى نازل گرديد [ 3 ] . و وليد بن مغيرهء مخزومى با رسول خدا ايستاده بود ، رسول خدا به اميد اين كه اسلام آورد با وى سخن مىگفت ، در اين موقع « عبد اللّه بن أمّ مكتوم » از « بنى عامر ابن لؤىّ » كه مردى نابينا بود رسيد و با رسول خدا آغاز سخن كرد و خواست تا رسول خدا براى وى قرآن بخواند ، رسيدن او در اين موقع كه اميد نرم شدن « وليد » مىرفت ، و اصرار زياد او ، بر رسول خدا بسيار گران آمد و ناچار روترش كرده « عبد اللّه » را واگذاشت و رفت و آياتى از سورهء « عبس » [ 4 ] در اين باره نازل گرديد [ 5 ] .

--> [ 1 ] - سورهء يس ، آيات 78 - 80 . [ 2 ] - سورهء 109 ، آيات 1 - 6 . [ 3 ] - سورهء دخان ، آيه 43 - 48 . سورهء بنى اسرائيل ، آيه 60 . [ 4 ] - سورهء 80 ، آيات 1 - 14 . [ 5 ] - سيرة النبى ، ج 1 ، ص 376 - 388 . أمين الاسلام طبرسى از سيّد مرتضى علم الهدى قدّس الله روحه نقل مىكند كه در ظاهر آيه هيچ دليلى نيست كه توبيخ متوجه رسول خدا باشد ، بلكه مىتوان از خود آيه فهميد كه مراد شخص ديگرى است ، چه عبوس و روترش