محمد ابراهيم آيتى
126
تاريخ پيامبر اسلام ( فارسي )
« نضر » يكى از شياطين قريش و آزاردهندگان و دشمنان سرسخت رسول خدا بود ، و در سفر « حيره » داستانهائى از پادشاهان ايران ، و داستان رستم و اسفنديار را آموخته بود ، و هرگاه رسول خدا در مجلسى از خدا سخن مىگفت و قوم خود را از آن چه بر سر امّتهاى گذشته آمده بود برحذر مىداشت ، پس از رفتن رسول خدا « نضر » به جاى وى قرار مىگرفت و مىگفت : اى گروه قريش به خدا قسم كه من از « محمّد » خوشگفتارترم . نزد من فراهم آئيد تا گفتارى بهتر از گفتار وى بگويم ، آنگاه داستان شاهان ايران و رستم و اسفنديار را به ميان مىكشيد و سپس مىگفت : به چه دليل محمّد از من خوشسخنتر است ؟ به روايت ابن اسحاق از ابن عبّاس : هشت آيه از آيات قرآن دربارهء نضر نازل شده است [ 1 ] . فكر تازه « نضر بن حارث » و « عقبة بن أبى معيط بن أبى عمرو بن أميّة بن عبد شمس ابن عبد مناف بن قصىّ » از طرف قريش رهسپار مدينه شدند و از دانايان يهود راهنمائى خواستند . دانايان يهود گفتند : سه مسأله از وى بپرسيد تا صدق و كذب وى معلوم گردد از « أصحاب كهف » از « ذو القرنين » و « روح » . « نضر » و « عقبه » به مكّه بازآمدند و هر سه موضوع را از رسول خدا پرسش نمودند و پس از نزول وحى كه چندى بر خلاف انتظار تأخير شده و رسول خدا را افسرده ساخته بود جوابشان را داد [ 2 ] ، امّا در عين حال ايمان نياوردند و راه عناد و ستيزه را بيش
--> [ 1 ] - سورهء قلم ، آيات 9 - 16 . [ 2 ] - سورهء كهف ، آيات 1 - 26 ، 83 - 85 . سورهء بنى اسرائيل ، آيهء 85 . و چون با نزول اين آيه گفتند : با اين كه تورات را به دست داريم ، چگونه علم ما اندك است ؟ آيه 27 از سورهء شعراء نازل شد ( ر . ك : ( سيرة النبى ، ج 1 ، ص 319 - 330 ) .