العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )
89
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
10 - اسيد ( بضم همزه و فتح سين ) بن مالك . اينان جسد مقدس امام حسين عليه السلام را به نحوى پايمال سم ستور نمودند كه پشت و سينهء مباركش را كوفتند و ريز ريز كردند . آنان پس از اين عمل نزد ابن زياد آمدند و اسيد كه يكى از آن ده نفر بود اين شعر را خواند . نحن رضضنا الظهر بعد الصدر * بكل يعبوب شديد الاسر يعنى مائيم كه سينهء حسين را بعد از پشتش بوسيلهء اسبان تنومند و سريع - السير ريز ريز نموديم . ابن زياد گفت : شما كيانيد ؟ گفتند : ما همان افرادى هستيم كه پشت حسين را بوسيلهء اسبان خود به نحوى كوفتيم كه استخوانهاى سينهاش را در هم شكستيم . ابن زياد جايزهء مختصرى به آنان داد . ابو عمرو زاهد ميگويد : هنگامى كه بحسب و نسب اين ده نفر بررسى كرديم ديديم كليهء آنان زنا زاده بودند . اينان همان افرادى بودند كه مختار آنان را گرفت و ميخ آهنين روى دست و پاهاشان كوبيد . سپس بدنشان را به نحوى پايمال سم اسبها نمود كه بدرك اسفل نازل شدند . مؤلف گويد : آنچه در اين باره مورد اعتماد من است اين است : بعدا از روايت كتاب كافى معلوم مىشود كه آنان نتوانستند بدن آن حضرت را پايمال سم اسب نمايند . صاحب كتاب : مناقب و محمّد بن ابى طالب مينويسند : به اتفاق روايات امام حسين عليه السلام در روز عاشورا دهم ماه محرم سنهء - 61 - قمرى در سن پنجاه و چهار سال و شش ماه نيم شهيد شد و اسب آن حضرت از ميان لشكر ابن سعد دويد كه دستگير نشود و آمد پيشانى خود را بخوان آن بزرگوار رنگين نمود . سپس بسرعت متوجه خيمهها شد . وقتى نزد خيمه آمد همچنان بانگ ميزد و سر خود را به زمين مىكوبيد تا مرد . موقعى كه نظر خواهران و دختران و اهل و عيال امام حسين عليه السلام به آن اسب