ابن مالك طائى را براى قضاوت قائم مقام نمود . هنگامى كه مردم شام مطيع مروان بن حكم ( بفتح حاء و كاف ) شدند او دو لشكر تشكيل داد : يكى از آنها را بسوى حجاز و ديگرى را بسركردگى عبيد اللَّه بن زياد به طرف عراق اعزام نمود و به زياد دستور داد : پس از اينكه بر كوفه ظفر يافت تا سه روز اموال آنان را به تاراج ببرد . وقتى ابن زياد از جزيره عبور كرد دچار مرضى شد كه نتوانست حركت كند قيس عيلان در آن موقع از طرف ابن زبير والى جزيره بود . عبيد اللَّه هم چنان از عراق منصرف و مشغول مريضى خود بود . سپس ابن زياد آمد و وارد موصل شد . در آن وقت عبد الرحمن بن سعيد بن - قيس از طرف مختار والى موصل بود . وقتى ابن زياد لشكر خود را متوجه موصل كرد عبد الرحمن بسوى تكريت رفت و نامه‌اى را كه حاوى اين جريان بود براى مختار فرستاد . مختار پس از اينكه اين عمل را تحسين كرد جواب نامهء وى را نوشت و دستور داد از جاى خود حركت نكند تا دستور ثانوى برايش صادر شود . سپس مختار يزيد بن انس را خواست و او را از اين جريان آگاه كرد . و وى را براى رياست سواران و پيادگان ترغيب كرد . برگزيدن هر يك از پهلوانان را كه بخواهد در اختيار او نهاد . يزيد بن انس تعداد سه هزار سوار انتخاب كرد هنگامى كه او از كوفه خارج شد مختار تا دير ابو موسى بمشايعت وى رفت و به او در بارهء ادوات جنگى توصيه كرد و گفت : اگر به امداد احتياج داشتى مرا آگاه كن . يزيد بن انس گفت : من هيچ امدادى بجز دعاى تو نمىخواهم زيرا همان دعا كافيست . بعدا مختار براى عبد الرحمن بن سعيد بن قيس نوشت : يزيد را در ميان شهرها آزاد بگذار و السلام . يزيد بن انس حركت كرد تا وارد موصل و در مكانى پياده شد كه آن را : باخكى ميگفتند . هنگامى خبر ورود و تعداد آنان به ابن زياد رسيد گفت : در مقابل هر هزار نفرى از آنان دو هزار نفر ميفرستم . سپس تعداد شش هزار نفر سوار بسوى ايشان فرستاد . لشكر ابن زياد وقتى آمدند كه يزيد بن انس بشدت مريض بود .