العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )

252

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

آباد منزل و مأوا نگيرد ! و جز در خرابه‌ها جاى گزين نشود . جغد در همهء روز روزه و محزون مىباشد تا شب فرا رسد . هنگامى كه شب مىشود همچنان براى امام حسين ناله ميكنند تا صبح شود . 35 - ( مترجم گويد : از روايت - 35 - تا روايت 41 همين بخش رواياتى از اهل تسنن در باره گريهء موجودات براى امام حسين نقل مىكند كه نظير اخبار سابق الذكر است ) . 42 - در كتاب : امالى از حضرت صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : هنگامى كه امام حسين بوسيلهء شمشير مضروب شد و قاتل آن حضرت سبقت گرفت كه سر مقدسش را جدا كند منادى از طرف پروردگار توانا از وسط عرش ندا در داد : اى امتى كه بعد از پيامبر خود ظلم و ستم كرديد ( و حسين را سر بريديد ) خدا شما را براى ادراك روز عيد قربان و عيد فطر موفق نكند . علامهء مجلسى ميفرمايد : موفق نشدن آنان براى درك عيد قربان و عيد فطر چنان كه اكثر علماء فرموده‌اند اين است كه در اكثر اوقات هلال ماه ذى حجه و ماه رمضان بر آنان اشتباه مىشود . يا به علت اين است كه چون امام بر حق در ميان آنان نيست موفق نمىشوند : اين دو نماز را بطور كامل بخوانند . يا اصل آن را بجا بياورند . زيرا شرط آن حاضر بودن امام است . يا اينكه اين موضوع مختص به عامه مىباشد ، چنان كه ظاهر قول اخير نزد من ظاهرتر است . 43 - در كتاب علل الشرائع نظير روايت - 42 - را نقل مىكند . 44 - در كتاب : امالى روايت مىكند كه يك روز امام حسين نزد امام حسن رفت . وقتى به امام حسن نظر كرد گريان شد . امام حسن فرمود : يا حسين ! براى چه گريان شدى ؟ فرمود : براى آن ظلمى كه در حق تو خواهد شد . امام حسن عليه السلام فرمود : آنچه موجب قتل من مىشود يك زهرى است كه بوسيلهء دسيسه‌اى بخورد من داده خواهد شد . و لكن لا يوم كيومك يا ابا عبد اللَّه !