كه طيب و طاهر باشند ، خاندانى كه پاكيزه باشند ، و بينىهائى كه حميت داشته باشند و نفوسى كه زير بار ذلت نميروند هرگز كشته شدن در راه افراد لئيم و ناكس را بر شهيد شدن در راه بزرگواران انتخاب نخواهند كرد . آگاه باشيد كه من عذر خود را شرح دادم و شما را هم از عذاب خدا بيم دادم آگاه باشيد من با اين قلت ياران و با اينكه اصحاب مرا تنها نهادند دارم به دشمنان دين هجوم مينمايم . سپس اين اشعار را خواند : 1 - فان نهزم فهزامون قدما * و ان نهزم فغير مهز مينا 2 - و ما ان طبنا جبن و لكن * منايانا و دولة آخرينا 1 - يعنى اگر ما شما را شكست دهيم از قديم الايام اين طور بوده‌ايم و اگر شكست بخوريم فرار نخواهيم كرد 2 - هيچ وقت ترس و بيم عادت ما نبوده . ولى مرگ ما باعث دولت ديگران گرديده است . آگاه باشيد ! شما بعد از شهادت ما چندان مكثى نخواهيد كرد مگر به قدر يك سوار شدن اسب ، سپس اين سنگ آسيا بر شما دور خواهد زد . اين موضوعى است كه پدرم از جدم به من خبر داده است ، اكنون شما با شركاء خود آماده شويد و عموما در بارهء من توطئه بچينيد و مراعات مرا نكنيد ! زيرا من به پروردگار خود و پروردگار شما توكل كرده‌ام . هيچ جنبنده‌اى نيست مگر اينكه خدا بر او مسلط است . خداى من بر صراط مستقيم است . پس از اين اتمام حجت بر آنان نفرين كرد و فرمود : اللهم احبس عنهم قطر السماء ، و ابعث عليهم سنين كسنى يوسف ، و سلط عليهم غلام ثقيف يسقيهم كأسا مصيرة ، و لا يدع فيهم احدا الا قتله ، قتلة بقتلة و ضربة بضربة ينتقم لى و لاوليائى و اهل بيتى و اشياعى منهم ! « 1 »

--> ( 1 ) اين نفرين را امام حسين عليه السلام در سنهء - 61 - قمرى در حق اهل عراق كرد و در حدود سنهء - 73 - قمرى بود كه خدا نفرين آن حضرت را در حق اهل عراق درگير نمود و حجاج بن يوسف ثقفى را بر آن مردم مسلط نمود تا انتقام حسين و يارانش را از آنان گرفت . در كتاب : شهسوار اسلام كه جلد سوم ستارگان درخشان است نوشته‌ايم : تعداد آن افرادى كه به امر حجاج كشته شدند يك صد و بيست هزار نفر ( 000 ، 120 ) بودند . در زندان حجاج تعداد پنجاه هزار ( 000 ، 50 ) نفر مرد و سى هزار ( 000 ، 30 ) نفر زن بودند كه هيچ كدام از آنان گناه و ، خلافى نكرده بودند - پس معلوم مىشود نفرين امام حسين در حق آنان درگير شده بود . در زندان حجاج تعداد شانزده هزار ( 000 ، 16 ) نفر بود كه همه برهنه و عريان بودند . در تفسير نيشابورى در ذيل آيهء : وَ لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُم مينگارد : هنگامى كه حجاج از دنيا رفت تعداد سى و سه هزار ( 000 ، 33 ) نفر در زندان او بودند كه هيچ كدام تقصيرى نداشتند . آرى اهل عراق را حضرت امير به علت اينكه آن حضرت را يارى نكردند نفرين كرد . امام حسين هم چنان كه قبلا خوانديم اين كشور را نفرين كرد . كشورى كه نفرين كرده دو نفر امام باشد چگونه ميتواند داراى آرامش و امنيت كامل باشد . لذا وقتى بتاريخ و سرگذشت اين كشور مراجعه مىشود اين طور بدست مىآيد كه غالبا دچار تشنج و خونريزى بوده است . و نيز استبعادى ندارد كه تا روز قيام قيامت دچار اين گونه سرنوشت‌ها باشند .