يعنى پروردگارا ! باران آسمان را به روى اين مردم ببند ! قحطى نظير قحطى زمان حضرت يوسف دچار ايشان بفرما ! غلام ثقيف را - يعنى حجاج بن يوسف ثقفى ملعون - را بر اين مردم به نحوى مسلط كن كه جام مرگ را كه از صبر ( بفتح صاد و كسر باء گياهى است فوق العاده تلخ ) تلختر است به ايشان بچشاند و احدى از اينان را باقى نگذارد ، هر كشتنى بكشتنى و هر ضربه‌اى به ضربه‌اى . او انتقام من و دوستانم و اهل بيتم و تابعين مرا بگيرد . زيرا اينان ما را فريب دادند و بما دروغ گفتند و ما را تنها نهادند . تو پروردگار مائى ، ما به تو توكل كرده‌ايم و بسوى تو بازگشته‌ايم و بازگشت بسوى تو خواهد بود . سپس فرمود : ابن سعد كجا است ؟ او را نزد من بخوانيد . عمر را خواستند ، ولى دوست نداشت نزد امام عليه السلام بيايد . امام حسين به عمر بن سعد فرمود :