العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )
141
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
چه حرمتى را از او پايمال كرديد « 1 » آيا اگر آسمان خون ببارد تعجب ميكنيد در صورتى كه رسوائى عذاب آخرت شما بيشتر است ، و شما يارى كرده نخواهيد شد مبادا اين فريب را بخوريد كه خدا شما را مهلت داده است ، زيرا مبادرت شما به اين جنايت بزرگ خدا را از گرفتن انتقام عاجز نخواهد كرد و موقعيت خونخواهى فوت نخواهد شد ، حتما خداى شما مواظب شما خواهد بود . راوى ميگويد : به خدا قسم من آن روز مردم را همچنان متحير و گريان ميديدم ، همه دستهاى خود را بر دهانهاى خويش نهاده بودند . شخصى را پهلوى خودم ديدم بقدرى گريان بود كه ريشش تر شده بود . آن شيخ ميگفت : پدر و مادرم بفداى شما باد ، پيران شما خاندان بهترين پيران ، جوانان شما بهترين جوانان ، زنان شما ( از نظر عفت و عصمت ) بهترين زنان و نسل شما بهترين نسل است كه رسوا و مغلوب نخواهيد شد . زيد بن موسى روايت كرده : پس از اينكه فاطمهء صغرا سخنرانى مفصّلى كرد « 2 » فرمود : اى اهل كوفه ، اى اهل مكر و غدر و خود پسند ! ما اهل بيتى هستيم كه خدا ماها را بوسيلهء شما امتحان و شما را هم بوسيلهء ما آزمايش نمود . امتحان ما را نيكو قرار داد ، علم خود و فهم آن را بما عطا فرمود . سينهء ما صندوق علم خدا و ظرف فهم و حكمت آن است . در زمين ما حجت خدائيم براى بلاد و عباد او ! خدا ما را بكرم خود گرامى داشته است . خدا ما را بوسيلهء پيغمبرش حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله بر بيشتر خلق روشنى و فضيلت و برترى عطا فرموده است ولى شما ما را تكذيب و تكفير نموديد . كشتن ما و غارت كردن اموال ما را حلال دانستيد ، گويا : ما از فرزندان ترك يا كابل بوديم . همانطور كه جد ما را ديروز
--> ( 1 ) ترجمهء : اين چند جمله صلاح نبود : و لقد جئتم بهم صلعاء ، عنقاء ، سواء ، فقماء ، خرقاعا ، شوهاء ، كطلاع الارض و ملاء السماء . مترجم . ( 2 ) چند سطر از اول اين خطبه احتياجى بترجمه نداشت - مترجم .