العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )

142

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

شهيد نموديد ، از شمشيرهاى شما خون ما اهل بيت به علت حسودىهاى قبلى ميچكد چشم شما براى اين جناياتى كه مرتكب شديد روشن و قلب‌هاى شما خوشحال گرديد ! خوشحالى شما افترائى است كه به خدا ميزنيد و مكرى است كه به كار برديد ولى خدا بهترين چاره‌جويان است . مبادا نفس شما شما را براى اين خونهائى كه از ما ريختيد و اموالى كه از ما به يغما برديد بخوشحالى دعوت كند زيرا اين مصيبت‌هاى جليل و بزرگى كه بما نصيب گرديده قبلا در نامهء اعمال ما براى ما مقدر شده است . اين عمل براى خدا سهل و آسان است . ناراحت نباشيد و براى آنچه كه بشما داده شده فرحمند نشويد خدا هر كسى را كه خود پسند و فخريه‌كننده باشد دوست ندارد . مردن بر شما باد ، در انتظار لعنت و عذاب خدا باشيد كه گويا : بر شما نازل شده باشد . عذاب و نكبت‌هائى از آسمان بطور تواتر بر شما نازل مىشود و شما را به علت اعمال زشتى كه داريد ريشه كن خواهد كرد ، و اذيت و آزار بعضى از شما را بر بعضى ديگر نصيب مينمايد . سپس روز قيامت به علت ظلمى كه بما كرديد دچار عذابى دردناك و دائمى خواهيد گرديد . آگاه باشيد كه لعنت خدا بر افراد ستمكار خواهد بود . واى بر شما ! آيا ميدانيد چه دستى از شما بر ما نيزه زد ؟ و چه شخصى بجنگ ما آمد ؟ با چه پائى بسوى ما آمديد و حرب با ما را برگزيديد ؟ قلب‌هاى شما قسى و كبدهاى شما سفت شده است ، دل‌هاى شما مهر خورده‌اند : گوش شما نميشنود و چشم شما نمىبيند . شيطان اعمال زشت شما را بنظرتان جلوه داده و پرده جلو چشم شما كشيده است . لذا شما هدايت نخواهيد شد . اى اهل كوفه هلاك و نابود شويد ! چه بسيار خونهائى كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به گردن شما است و چه كينه‌هائى كه از او نزد شما مىباشد . چه عنادهائى كه با برادرش : على بن ابى طالب كه جد من است و فرزندان وى كه عترت اخيار پيامبرند