العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )

122

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

در قتل حسين اعانت نمودند نذر كردند : اگر حسين كشته شود و اشخاصى كه از آنان بر حسين عليه السلام خروج كرده‌اند سالم بمانند و مقام خلافت نصيب آل ابو سفيان شود روز عاشورا را براى خود عيد قرار دهند و آن روز را براى شكرگزارى روزه بگيرند . لذا اين موضوع تا امروز بين مردم سنت و معمول شد و مردم عموما به آنان اقتدا كردند . بدين علت است كه روز عاشورا را روزه ميگيرند و در اين روز اهل و عيال خود را مسرور ميكنند . 42 - در كتاب : كافى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : اشعث ابن قيس در ريختن خون امير المؤمنين شركت داشت . دخترش جعده ( بفتح جيم ) امام حسن را مسموم كرد . پسرش محمد در ريختن خون امام حسين سهيم بود . تبصره سيد مرتضى در كتاب : تنزيه الأنبياء مينويسد : اگر گفته شود : فلسفهء اينكه امام حسين عليه السلام با اهل و عيال خود از مكهء معظمه به طرف عراق خارج شد چيست ، در صورتى كه دشمنان آن حضرت بر كوفه مستولى بودند . و آن كسى كه از طرف يزيد در آنجا مأموريت داشت بر امر و نهى مسلط بود . از طرفى هم امام حسين ديد كه مردم كوفه با پدر و برادرش چه بيوفائىها كردند ، زيرا آنان پيمان شكن و خيانت كار بودند . چگونه مظنهء امام حسين با مظنهء كليهء افرادى كه آن حضرت را از خروج مانع شدند مخالف بود . و در حال آنكه ابن عباس به آن حضرت اشاره كرد كه از خارج شدن صرف نظر نمايد . و در آن سفر قطع به هلاكت داشت . نيز ابن عمر در آن موقعى كه با امام حسين وداع كرد گفت : من تو را كه كشته ميشوى به خدا مىسپارم . الى غير ذلك از افرادى كه در اين باره سخن گفتند . سپس هنگامى كه از قتل مسلم بن عقيل كه او را بعنوان ديدبان خويشتن فرستاده بود آگاه شد پس چرا باز نگشت ؟ در صورتى كه از فريب آن گروه آگاه