العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )
121
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
تاسوعا روزى است كه امام حسين عليه السلام و يارانش در كربلا محاصره شدند و اهل شام در اطراف آنان اجتماع نمودند . ابن مرجانه و ابن سعد از كثرت لشكر خود خوشحال شدند و امام حسين و ياران او را در آن روز ضعيف شمردند يقين كردند كه براى حسين عليه السلام ياورى نخواهد آمد و اهل عراق آن حضرت را امداد نخواهند كرد . پدرم بفداى آن حسينى كه ضعيف شمرده شد و غريب بود ! ! سپس امام عليه السلام فرمود : اما روز عاشورا : اين روزى است كه امام حسين دچار مصيبت شد و در ميان ياران خود افتاد و اصحاب آن حضرت هم با اجساد برهنه در اطراف آن بزرگوار افتادند . آيا يك چنين روزى را ميتوان روزه گرفت نه بخداى بيت الحرام يعنى كعبه ، اين روز روز روزه گرفتن نيست . بلكه روز حزن و مصيبت است كه دچار اهل آسمان و زمين و جميع مؤمنين شده است . روز عاشورا روز فرح و سرور است براى ابن مرجانه و آل زياد و اهل شام . خشم خدا بر آنان و ذرياتشان باد عاشورا همان روزى است كه جميع بقعههاى زمين گريان شدند غير از بقعهء شام . كسى كه اين روز را روزه بگيرد ، يا به آن تبرك بجويد خدا او را در حالى با آل زياد . محشور مىكند كه قلبش مسخ شده باشد و مورد سخط خدا قرار گرفته باشد . كسى كه در اين روز چيزى را ببرد و در منزل خود ذخيره كند خدا نفاقى را دچار قلبش مىكند تا آن روزى كه او را ملاقات نمايد و بركت را از او و اهل بيت و فرزندانش خواهد گرفت شيطان را با او در كليهء آنها شريك قرار ميدهد . 41 - در كتاب : امالى شيخ از پدر حسين بن ابى غندر روايت مىكند كه گفت : از امام جعفر صادق عليه السلام راجع به روزه گرفتن روز عاشورا جويا شدم . فرمود : روز عاشورا روز قتل امام حسين است . اگر ميخواهى بحسين شماتت كنى در روز عاشورا روزه بگير . سپس فرمود : بنى اميه لعنة اللَّه عليهم و آن افرادى از اهل شام كه آنان را