ثعلبيه با امام حسين ملاقات و پس از ورود به آن حضرت سلام كرد ، امام حسين به وى فرمود : از مردم كجائى ؟ گفت : اهل كوفه هستم . فرمود : اى برادر كوفى اگر من در مدينه با تو ملاقات ميكردم جاى جبرئيل را در خانهء خود كه براى جدم رسول خدا وحى مياورد به تو نشان ميدادم . اى برادر كوفى آيا مىشود مردم از چشمهء علم ما سيراب شوند و خود ما جاهل باشيم ! ؟ ابدا اين مطلب چنين نيست . 35 - نيز در همان كتاب از امام جعفر صادق روايت مىكند كه فرمود : امام حسين در موقع شهادت جبهء خز پوشيده بود . 36 - 37 - 38 نظير اين سه روايت قبلا نگاشته شد . 39 - نيز در كتاب : كافى از برادر جعفر بن عيسى روايت مىكند كه گفت : من از حضرت رضا عليه السلام راجع به روزه گرفتن روز عاشورا و آنچه را كه مردم در بارهء آن مىگويند جويا شد . فرمود : راجع به روزه گرفتن پسر مرجانه از من جويا مىشوى ؟ عاشورا روزى است كه زنازادگان آل زياد آن را براى اين روزه گرفتند كه امام حسين عليه السلام را كشته بودند . عاشورا روزى است كه آل محمّد آن را شوم ميدانند نبايد روزه گرفت و به آن تبرك جست . روز دوشنبه روزى نحسى است كه خدا در آن پيامبر خود را قبض روح كرد . آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله دچار مصيبت نشدند مگر در روز دوشنبه . لذا ما آن را شوم مىدانيم . ولى دشمنان ما به آن تبرك ميجويند . روز عاشورا كه امام حسين در آن كشته شد پسر مرجانه به آن تبرك ميجويد ولى آل محمد آن را شوم مىدانند . كسى كه اين دو روز ( يعنى دوشنبه و عاشورا ) را روزه بگيرد ، يا به آنها تبرك بجويد خدا را در حالى ملاقات مىكند كه قلبش مسخ شده باشد . و با افرادى محشور مىشود كه روزه گرفتن و تبرك به اين دو روز را سنت قرار دادند . 40 - نيز در همان كتاب از عبد الملك روايت مىكند كه گفت : از امام جعفر صادق عليه السلام راجع به روزه گرفتن روز تاسوعا و عاشوراى محرم جويا شدم . فرمود :