العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )

114

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

از ميان آنان عبور كرد به ايشان فرمود : من شما را به خدا قسم مىدهم كه اين امر را ظاهر نمائيد . زيرا معصيت خدا و رسول است . آنان گفتند : پس ما گريه و زارى خود را براى چه كسى نگاه داريم ؟ اين روز براى ما نظير آن روزى است كه پيغمبر خدا ، على مرتضى ، فاطمهء زهراء ، رقيه ، زينب و ام كلثوم عليهم السلام از دنيا رفتند . تو را به خدا قسم مىدهم از موت . خدا ما را فداى تو كند ! اى حبيب نيكوكارانى كه فعلا از اهل قبور بشمار ميروند . يكى از عمه‌هاى امام حسين در حالى كه گريان بود آمد و گفت : يا حسين شاهد باش من شنيدم كه جن‌ها براى تو نوحه مىكردند و ميگفتند : 1 - و ان قتيل الطف من آل هاشم * اذل رقابا من قريش فذلت 2 - حبيب رسول لم يك فاحشا * ابانت مصيبتك الا نوف و جلت 1 - يعنى حقا شهيد كربلا كه از آل هاشم است گردن‌هاى قريش را ( بوسيلهء شهيد شدن خود ) ذليل كرد و آنان ذليل شدند . 2 - حسين كه حبيب رسول خدا است بد زبان نبود . مصيبت تو شخصيت بزرگ را جدا كرد و بزرگ شد . 27 - در كتاب : خرائج مينگارد : از جمله معجزات امام حسين عليه السلام اين است : هنگامى كه آن بزرگوار تصميم گرفت به طرف عراق برود ام سلمه به آن حضرت گفت : مرو به طرف عراق ، زيرا من از پيامبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله شنيدم مىفرمود : پسرم حسين در زمين عراق كشته خواهد شد . و آن تربتى را كه رسول خدا به من داده در يك شيشه‌اى جاى داده‌ام . امام حسين در جوابش فرمود : به خدا قسم من كشته خواهم شد . اگر به طرف عراق نروم نيز مرا خواهند كشت . اگر دوست دارى قتلگاه خود و يارانم را به تو نشان دهم . سپس آن حضرت دستى به صورت ام سلمه كشيد و خدا جلو چشم وى را بقدرى باز كرد كه كليهء آنها را ديد . بعدا امام حسين تربتى برداشت و