العلامة المجلسي ( مترجم : محمدجواد نجفى )
113
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
ظلم مىكنند همانطور كه بنى اسرائيل ظلم كردند . امام حسين در روز شنبه كه عاشورا بود شهيد شد - 22 - نيز در همان كتاب نظير روايت - 19 - را كه گذشت روايت كرده است . 23 - نيز در كتاب سابق الذكر نظير روايت - 13 - را ذكر مىكند كه قبلا گذشت . 24 - در كتاب : كامل الزياره از امام جعفر صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : هنگامى كه امام حسين از عقبة البطن بالا رفت به اصحاب خود فرمود : من خودم را مقتول مىبينم . گفتند : براى چه يا ابا عبد اللَّه ! فرمود : براى اين خوابى كه ديدهام . گفتند : چه خوابى ؟ فرمود : سگهائى را ديدم كه مرا مىگزيدند بيشتر از همه سگى بود كه ابلق بود . 25 - نيز در همان كتاب از حضرت امام حسين عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : قسم به حق آن خدائى كه جان حسين بن على در دست قدرت او است سلطنت براى بنى اميه گوارا نخواهد شد مگر اينكه مرا بكشند - آنان قاتل منند ، اگر مرا بقتل برسانند با يك ديگر نماز نمىخوانند ، و عطاء را در راه خدا نميگيرند حقا كه اولين قتيل اين امت من و اهل بيتم هستيم . قسم به حق آن خدائى كه جان حسين بدست قدرت او است تا چشم شخصى از بنى هاشم در روى زمين باز باشد قيامت قيام نخواهد كرد . 26 - در كتاب : كامل الزياره از محمّد بن على عليه السلام روايت مىكند كه گفت : وقتى امام حسين تصميم گرفت وارد مدينه شود ( يا از آن خارج شود ) « 1 » زنان بنى عبد المطلب آمدند و شروع به نوحه و ندبه كردند . وقتى امام حسين عليه السلام از
--> ( 1 ) عبارت عربى اين است : لما هم الحسين بالشخوص الى المدينه : اگر كلمهء : شخوص به كلمهء من يا عن متعدى شود به معناى خروج از مكانى است . ولى اگر به الى متعدى شود به معناى ورود در مكانى است . شايد در اينجا بجاى كلمهء الى كلمهء من يا كلمهء عن بوده است و اللَّه العالم مترجم