لنحن على الحوض ذواده * نذود و يسعد وراده « 16 » فما فاز من فاز الا بنا * و ما خاب من حبنا زاده « 17 » فمن سرنا نال منا السرور * و من ساءنا ساء ميلاده « 18 » و من كان غاصبنا حقنا * فيوم القيامة ميعاده « 19 » در كتاب انوار الربيع نيز ابيات زير به امام باقر ( ع ) نسبت داده شده است : عجبت من معجب بصورته * و كان من قبل نطفه مذره « 20 » و فى غد بعد خسف صورته * يصير فى القبر جيفه قذره « 21 » و هو على عجبه و نخوته * ما بين جنبيه يحمل العذره « 22 » در كتاب مناقب از ابو خالد برقى در كتاب الشعر و الشعراء نقل شده است كه امام باقر ( ع ) به اين بيت تمثّل جست : و اطرق اطراق الشجاع و لو يرى * مساغا لنابيه الشجاع لصمما « 23 » وصيت امام باقر ( ع ) به هنگام وفاتش شيخ كلينى در كتاب كافى به سند خود از امام رضا ( ع ) روايت كرده است كه امام باقر ( ع ) به هنگام احتضار فرمود : هنگامى كه به درود حيات گفتم زمين را برايم بشكافيد و قبرى مهيا كنيد پس اگر به شما گفتند براى رسول خدا ( ص ) لحد بوده است ، تصديق كنيد . نگارنده : اين فرمايش بدان دليل بوده است كه امام باقر ( ع ) شكافتن زمين را از برخى جهات بهتر مىدانسته اگر چه فضيلت لحد بالاتر بوده است . كلينى به سند خود از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : پدرم هر آنچه از كتب و سلاح و آثار و امانات انبياء در نزد خود داشت ، به من به وديعت سپرد . پس چون لحظهء وفاتش

--> ( 16 ) ما بر حوض ( كوثر ) حامى و پشتيبان آنيم و از آن دفاع مىكنيم و واردشوندگان بر آن به سعادت مىرسند . ( 17 ) آن كس كه كامياب شد جز به واسطه ما نبود و به خاطر دوستى ما توشه‌اش ضايع و تباه نگشت . ( 18 ) هر كس ما را خوش‌حال سازد از ما هم خوشى به او رسد و آن كس ما را خشنود كند ولادت او بد و نامبارك بوده است . ( 19 ) هر كس حق ما را غصب كرده باشد بداند كه روز قيامت وعده‌گاه اوست . ( 20 ) در شگفت شدم از كسى كه به صورت و چهرهء خود مىنازد و حال آنكه پيش از اين نطفه‌اى گنديده بود . ( 21 ) و فردا پس از آنكه سيمايش نهان گردد ، در قبر به مردارى پليد و بويناك تبديل مىشود . ( 22 ) و آنگاه او با اين تكبر و غرورش با خود پليدى به آن سراى مىبرد . ( 23 ) شجاعانه خيره شد و اگر چيزى باب دندانش مىديد آن را رها نمىكرد ( شايد تمثّل به اين شعر كنايه از طرز تفكر امامان معصوم نسبت به حكومت باشد ) .