السيد محسن الأمين ( مترجم : على حجتى كرمانى )

46

سيره معصومان ( فارسي )

فرا رسيد به من گفت : چهار شاهد فرا بخوان . من چهار تن از قريش را دعوت كردم كه يكى از آنان نافع مولاى عبد الله بن عمر بود . پس به من فرمود : « بنويس اين چيزى است كه يعقوب فرزندانش را بدان وصيت كرد كه اى فرزندانم خداوند دين را براى شما برگزيد ، پس نميريد مگر آنكه تسليم رضاى خداوند باشيد . » و وصيت كرد محمد بن على به جعفر بن محمد و به وى فرمان مىدهد كه او را به جامهء بردى كه هر جمعه در آن نماز مىخواند كفن كند و عمامه‌اش را بر سرش بندد و قبر او را چهار گوش و با فاصلهء چهار انگشت از زمين بلندتر قرار دهد و در موقع دفن بندهاى كفن او را باز كند . سپس به شهود فرمود : بازگرديد خداوند شما را رحمت كند ! امام صادق ( ع ) گفت : به پدرم گفتم : اى پدر ! در اين وصيت چه بود كه بر آن شاهد طلب كردى ؟ فرمود : پسرم ! خوش نداشتم پس از من با تو به نزاع برخيزند به اين بهانه كه به تو وصيت نكرده‌ام و مىخواستم بدين وسيله حجت و دليلى براى تو قرار داده باشم . در حقيقت امام ( ع ) مىخواست به اين وسيله همگان بدانند كه جعفر بن محمد ( ع ) ، وصى و جانشين و امام بعد از اوست . كلينى در كافى به سند خود از امام صادق ( ع ) روايت كرده است كه فرمود : پدرم روزى در ايام بيماريش به من گفت : پسرم گروهى از قريشيان ساكن مدينه را بدينجا فرا خوان تا آنها را گواه بگيرم . من نيز چنين كردم . پس امام در حضور آنان به من فرمود : اى جعفر هنگامى كه من دنيا را وداع گفتم مرا بشوى و كفن كن و قبرم را چهار انگشت بالاتر از زمين قرار ده و بر آن آب بپاش . چون گواهان رفتند به پدرم عرض كردم : اگر مرا ( در خلوت هم ) به اين كارها امر مىكردى ، انجام مىدادم . چرا درخواستى تا عده‌اى را به عنوان شاهد به نزدت بياورم ؟ فرمود : پسرم مىخواستم با تو نزاع نكنند . ( يعنى در امامت و خلافت از پس من با تو نزاع نكنند و بدانند كه تو وصى منى ) . كلينى در كافى به سند خود از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : پدرم در وصيتش نوشته بود كه وى را در سه جامه كفن كنم . يكى رداى جمره‌اى او بود كه در روز جمعه با آن نماز مىخواند و دو پيراهن ديگر . پس به وى عرض كردم : چرا اينها را مىنويسى ؟ فرمود : مىترسم مردم با تو از در نزاع وارد شوند و بگويند او را در چهار يا پنج جامه كفن كن اما تو به گفتار آنان راه مرو . عمامهء خودم را بر سرم بند و البته عمامهء را جزو كفن محسوب مكن بلكه عمامه از چيزهايى است كه بدن را به آن مىپوشانند . شيخ كلينى در كافى به سند خود نقل كرده است كه امام باقر ( ع ) وصيت كرد كه هشتصد درهم براى برگزارى مراسم سوگوارى او اختصاص دهند و اين كار را از سنت مىدانست . زيرا پيامبر مىفرمود : براى خاندان جعفر طعامى فراهم آريد ، آنان نيز به وصيتش عمل كردند .