السيد محسن الأمين ( مترجم : على حجتى كرمانى )
34
سيره معصومان ( فارسي )
متأخران از وى روايت مىكردهاند . شيخ مفيد در اختصاص مىنويسد : جابر بن يزيد جعفى ، حمران بن اعين ، زراره ، عامر بن عبد الله بن جذاعه ، حجر بن زايده عبد الله بن شريك عامرى ، فضيل بن يسار بصرى ، سلام بن مستنير ، بريد بن معاويه عجلى و حكيم بن ابى نعيم ، ياران امام محمد بن على ( ع ) بودهاند . همچنين در اين كتاب به نقل از امام كاظم ( ع ) آمده است : چون روز قيامت فرا رسد منادى ندا در خواهد داد كه حواريون محمد بن على و جعفر بن محمد كجايند ؟ پس عبد الله بن شريك عامرى ، زراة بن اعين ، بريد بن معاويه عجلى ، محمد بن مسلم ثقفى ، ليث بن بخترى مرادى ، عبد الله بن ابى يعفور ، عامر بن عبد الله بن جذاعه ، حجر بن زايده ، حمران بن اعين و . . . برپا مىخيزند . در اختصاص گفته شده است : « زياد بن منذر اعمى ، يعنى ابو الجارود ، زياد بن ابى رجاء يعنى عبيدة حذاء ، زياد بن سوقه ، زياد غلام ابو جعفر ، زياد بن ابى زياد منقرى و زياد الاحلام از ياران امام باقر ( ع ) بودند . و ديگر ياران او عبارت بودند از : ابو بصير ليث بن بخترى مرادى ، ابو بصير يحيى بن ابى القاسم مكفوف غلام بنى اسد و نام ابو القاسم اسحاق بود و ابو بصير نيز كنيهاش ابو محمد بود » . كسانى كه امام باقر ( ع ) از آنان روايت كرده است آن حضرت از پدرش و او از اجدادش و آنان از رسول خدا ( ص ) روايت نقل كردهاند . شيخ مفيد مىگويد : روايت كردهاند كه از آن حضرت دربارهء احاديثى سؤال شد كه به صورت مرسل بود و سند آن را نگفته بودند . امام ( ع ) پاسخ داد : چون حديثى گفتم و سند آن را ذكر نكردم بدانيد كه سند من در آن حديث پدرم از جدم از پدرش از جدش رسول خدا ( ص ) از جبرئيل از خداوند عز و جل است . » در حلية الاولياء آمده است : ابو جعفر محمد بن على ، احاديث را به جابر بن عبد الله انصارى اسناد مىداد و از ابن عباس و ابو هريره و ابو سعيد خدرى و انس بن مالك و از حسن و حسين روايت مىكرد و احاديث خود را به سعيد بن مسيب و عبد الله بن ابى رافع اسناد مىداد . در كشف الغمة نوشته شده است : ابو الفرج بن جوزى در كتاب صفوة الصفوة گويد : ابو جعفر ( ع ) احاديث خود را از جابر بن عبد الله ، ابو سعيد خدرى ، ابو هريره ، ابن عباس انس حسن و حسين اسناد داده و از سعيد بن مسيب و تابعان ديگر روايت كرده است . نگارنده : روايت بيشتر اينان از سوى امام باقر ( ع ) بخاطر وجود مصلحتى خاص بوده