فرمانبرداريش . پس امام باقر ( ع ) به او فرمود : پس برخيز كه شكست خوردى . عبد الله برخاست در حالى كه اين آيه را تلاوت مىكرد : تا وقتى كه رشتهء سپيد از رشته سياه ، شب از صبح براى شما نمايان گردد « 3 » . به درستى خداوند مىداند كه رسالتش را در كجا قرار دهد . احتجاج امام باقر ( ع ) با قتادة بن دعامه بصرى ابن حجر در كتاب تهذيب التهذيب از قتاده نام برده و در حفظ و فقاهت و . . . از او تمجيد كرده است . شيخ كلينى در كافى به نقل از ابو حمزهء ثمالى روايت كرده است كه : در مسجد رسول خدا ( ص ) نشسته بودم كه مردى به سويم آمد و سلام داد و پرسيد اى بندهء خدا كيستى ؟ گفتم : از اهالى كوفه هستم ، با من چه‌كار دارى ؟ پرسيد : آيا محمد بن على ( امام باقر ( ع ) ) را مىشناسى ؟ گفتم : آرى ، اگر حق و باطل را مىدانى با او چه‌كار دارى ؟ گفت : اى كوفيان شما طاقت نداريد ، اگر ابو جعفر را ديدى به من خبر ده . هنوز كلامش تمام نشده بود كه ابو جعفر آمد . عده‌اى از مردم خراسان و نيز گروهى ديگر اطراف آن حضرت را گرفته بودند و دربارهء مناسك حج از وى سؤال مىكردند . امام ( ع ) آمد و در جايگاه خود نشست . آن مرد نيز در نزديك آن حضرت جاى گرفت . من در جايى نشستم كه سخنان آنان را بشنوم . اطراف امام عده‌اى نشسته بودند . وقتى هر يك كار خود را انجام دادند و رفتند ، امام رو به آن مرد كرد و پرسيد : تو كيستى ؟ پاسخ داد : من قتادة بن دعامه بصرى هستم . امام پرسيد : تو فقيه بصريان هستى ؟ گفت : آرى . امام گفت : واى بر تو اى قتاده ! خداوند مردى را آفريد و براى آنان حجتهايى قرار داد . آنان ستونهايى در زمينش هستند و به اجراى فرمانهاى خداوند قائمند . آنان در علم خداوند برگزيدگانند . پيش از خلقت آنان را برگزيد و ايشان از جانب راست عرش او سايه‌بانند . قتاده ديرى خاموش ماند . سپس گفت : خداوند ترا نيكو گرداند ! به خدا سوگند من رويا روى فقها و ابن عباس نشستم اما قلبم در برابر هيچ يك از آنان چنان كه در برابر تو به اضطراب افتاده است ، به ناآرامى و اضطراب دچار نگشته بود . امام ( ع ) به او گفت : مگر نمىدانى كجايى ؟ تو اينك در برابر خانه‌هايى هستى كه خداوند اجازه داده در آنها نام مقدسش بلندى گيرد و ياد شود ، در اين خانه‌ها مردانى شامگاهان و صبحگاهان او را تسبيح مىكنند . كسانى كه هيچ سوداگرى و دادوستدى آنان را از ياد خدا و اقامهء نماز و دادن زكات غافل نمىسازد . تو چنينى و ما همان كسانيم كه خداوند چنين توصيفشان كرده است . قتاده بر آن حضرت گفت : به خدا راست گفتى . خدا مرا قربانت كند آن خانه‌ها سنگى و گلين نيستند . سپس گفت : دربارهء حكم « پنير » مرا آگاه كن . امام تبسمى كرد و فرمود : آيا

--> ( 3 ) بقره / 187 : حَتَّى يَتَبَيَّن لَكُم الْخَيْطُ الْأَبْيَض مِن الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِن الْفَجْرِ .