در دو نسخه‌اى كه از اين كتاب در دسترس بود همين مطلب به چشم مىخورد . ولى در اين گفته از جانب ابن شهر آشوب يا نساخ و يا هر دو سهوى رخ داده كه از ديد آگاهان پوشيده نيست . چون در ميان خلفاى ياد شده تنها يك تن به نام وليد بن يزيد وجود داشته و اين همان كسى است كه نامش در آخر عبارت ذكر شده . و نام درست كسى كه در آغاز روايت به او اشاره شده وليد بن عبد الملك است كه وليد بن يزيد الخ نام ، درست آن وليد بن يزيد بن عبد الملك و يزيد بن وليد بن عبد الملك و ابراهيم و برادرش مىباشد . علاوه بر اين هشام در سال 125 هجرى ، وفات يافت و پس از او ابراهيم به خلافت رسيد كه او هم در سال 127 هجرى ، كشته شد و اگر امام باقر ( ع ) در سال 114 هجرى ، وفات يافته باشد ، چنان كه ابن شهر آشوب نيز همين سخن را مىگويد ، مىتوان به آسانى پى برد كه وفات آن حضرت در زمان خلافت هشام روى داده است نه ابراهيم . در كتاب كشف الغمة آمده است : محمد بن عمرو مىگويد ، بنابر روايتى كه در دست ما است آن حضرت در سال 117 هجرى ، وفات يافت و ديگران تاريخ رحلت آن حضرت را در سال 118 هجرى ، ذكر كرده‌اند . امام باقر ( ع ) در قبرستان بقيع و در كنار آرامگاه على بن حسين ، پدرش ، و حسن بن على عموى بزرگوارش ، به خاك سپرده شده است . مادر آن حضرت مادر آن حضرت ، فاطمه دختر حسن بن على بود كه با كنيهء ام عبد الله و بنابر قول ديگر ، ام الحسن خوانده شده است . بنابراين امام باقر ( ع ) از سلالهء پدر و مادرى هاشمى علوى و فاطمى به شمار مىآيد . بدين جهت او نخستين كسى است كه از نسل امام حسن ( ع ) و امام حسين ( ع ) به دنيا آمده است . كنيهء آن حضرت كنيهء وى را بعضى ابو جعفر و برخى ابو جعفر اوّل خوانده‌اند . لقب امام آن حضرت القاب بسيارى داشت كه از آن ميان لقب « باقر يا باقر العلم » از همه مشهورتر است . چرا آن حضرت را باقر لقب داده بودند ؟ در فصول المهمة آمده است : آن حضرت را بدين لقب مىخواندند زيرا علوم را مىشكافت