مورد اعتمادند ، نقل مىكنيم . اين غزوه در هفتم ماه شوال و بنا بر قولى در روز شنبه پانزدهم شوال سال سوم هجرى و در رأس سى و دو ماه گذشته از هجرت پيغمبر ( ص ) روى داد . احد يكى از كوههاى مدينه است كه با آن حدود دو يا سه ميل فاصله دارد . دربارهء اين كوه از پيامبر ( ص ) نقل است كه فرمود : اين احد كوهى است كه ما را دوست دارد و ما هم او را دوست داريم . علت جنگ اين بود كه چون قريش در روز بدر به سختى شكست خورد و زندگانشان به مكه بازگشتند ، كاروانى را كه ابو سفيان به مكه فرستاده بود و جنگ بدر هم بر سر آن در گرفته بود ، در دار الندوه ديدند كه هنوز اموال آن هم به صاحبانشان داده نشده بود . پس عبد اللّه بن ابى ربيعه و عكرمة بن ابى جهل و صفوان بن اميه و كسان ديگر از بزرگان قريش كه پدران و برادران و فرزندانشان در روز بدر كشته شده بودند ، نزد ابو سفيان و نيز به نزد كسانى كه در اين كاروان كالايى داشتند ، رفتند و گفتند : اى جماعت قريش ! محمد شما را شكست داد و مهتران شما را كشت . پس شما نيز با اين مال ما را بر جنگ او يارى دهيد تا شايد انتقام كشتگان خويش را از او بازستانيم و ما خوش‌حال مىشويم اگر با سود ( اموال ) اين كاروان سپاهى تجهيز كنيد و به سوى محمد روانه داريد . ابو سفيان گفت : من نخستين كسى هستم كه اين پيشنهاد را مىپذيرم و بنى عبد مناف هم با من همراهند . كاروان هزار شتر بود . اموال آن را فروختند و به طلا تبديل كردند . تنها از سود مال پنجاه هزار دينار به جنگ اختصاص دادند و سرمايه‌ها را به صاحبانشان برگرداندند . آنها معمولا در تجارت از هر دينار يك دينار سود مىبردند ، بنا بر اين سود آنها بيست و پنج هزار دينار بود . بازار تجارتى قريش در شام ، شهر غزّه بود و از آن فراتر نمىرفتند . دربارهء آنان اين آيه نازل شد : « إِن الَّذِين كَفَرُوا يُنْفِقُون أَمْوالَهُم لِيَصُدُّوا عَن سَبِيل اللَّه فَسَيُنْفِقُونَها ثُم تَكُون عَلَيْهِم حَسْرَةً ثُم يُغْلَبُون وَ الَّذِين كَفَرُوا إِلى جَهَنَّم يُحْشَرُون . » « 213 » قريش قاصدان خويش را در ميان عرب فرستاد و آنها را به يارى خويش فراخواند . آنها هم در ميان تمام عرب گشتند . واقدى گويد : اين قاصدان چهار تن بودند : عمرو بن عاص ، هبيرة بن ابى وهب ، ابن زبعرى و ابو غره جمحى . ديگران جز واقدى گفته‌اند : در ميان قريش از شعراء ابو غره عمرو بن عبد اللّه جمحى و مسافع بن عبد اللّه جمحى حضور داشتند . ابو غره در روز جنگ بدر اسير شد و پيامبر بر او منت نهاد . صفوان بن اميه به ابو غره گفت : تو شاعرى ما را به زبان خويش يارى ده ، اگر بازگشتى تو

--> ( 213 ) انفال / 36 ؛ آنان كه اموالشان را انفاق مىكنند تا راه خدا را ببندند پس به زودى مالهايشان را انفاق خواهند كرد و برايشان حسرتى خواهد شد و سپس مغلوب نيز مىشوند و كسانى كه كافر شدند به سوى جهنم گرد آورده شوند .