( 1 ) محمد بن بشير خارجى در ستايش زيد گفته : هر گاه فرزند رسول خدا بسرزمين بلند خشكى برسد چوبهاى خشك آن سرسبز مىشوند زيد در هر تابستانى كه ستاره‌هاى باران دار و رعد تخلف كنند بهار مردمانست . او كسى است كه ديه همه جراحتها را به عهده مىگيرد و چراغ تابان شبهاى تار است . زيد بن حسن در سن نود سالگى درگذشت و بسيارى از سرايندگان در مرثيه او اشعارى سروده و از فضائل او ياد ميكردند از آن جمله قدامة بن موسى جمحى در سوك او گفته . اگر چه زمين ، بدن زيد را ناگهانى در خود فروبرد و از ديدگان ما مخفى داشت معلوم شد كه معروفى در آنجا وجود يافت . او اگر چه در دل خاك غنوده ليكن مردى نيك رفتار بوده . بسخن بيچارگان گوش ميداد و ميدانست او براى نيازمندى مىآيد و برميگردد هر گاه نيازمندى - بار سفر در خانه او مىافكند همواره از او نميپرسيد هدف تو كجاست و هر گاه شخص بدكار و پستى در احترام او كوتاهى كند او با بزرگى خاندان خود با وى رفتار و از كرده‌اش درميگذرد . آنان كه به بندگان مىبخشايند و از ميهمانان پذيرائى مىكنند و در پيكارها شيران بيشه شجاعت‌اند . هر گاه آبروى تازه از آنها سلب شود عزت قديمى و ارث هميشگيشان باقى است هر گاه بزرگى از آنان بميرد بزرگ ديگرى جانشين آنان ميگردد و كريم ديگرى خواهد آمد كه بناهاى او را استوار بدارد .