شكى در دل من جاى گزين شد ، ناگاه امام عسكرى عليه السّلام صدا زد : عمّه فجر طلوع نكرده . من نماز را بسرعت تمام كردم . نزديك نرجس خاتون رفتم ، او را حركت دادم و در بغل گرفتم ، بسم اللّه الرحمن الرحيم گفتم ، به نرجس خاتون گفتم : آيا احساس درد نميكنى ؟ گفت : چرا . خوابى دچار من شد كه نتوانستم خوددارى كنم ، نظير آن خواب هم عارض نرجس خاتون شد كه در حال نشستن بخواب رفت ، بيدار نشد تا آن موقعى كه حس كرد امام زمان عليه السّلام متولد شده ، ناگاه شنيدم كه امام عسكرى به من صدا مىزند : عمّه فرزند مرا نزد من بيار ! وقتى كه من متوجه امام زمان شدم ديدم مواضع سجده را ( كه پيشانى دو كف دست ، سر زانو و سر شصت پاها باشد ) روى زمين نهاده ( و خدا را ) سجده مىكند . بر بازوى راست آن حضرت نوشته بود : جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً « 1 » . وقتى كه من آن حضرت را در بغل گرفتم ديدم آن بزرگوار پاك و پاكيزه و ختنه شده است ، آن برگزيدهء خدا را بجامه‌اى پيچاندم و بحضور امام حسن عسكرى عليه السّلام بردم ، امام عسكرى او را گرفت و بر كف دست چپ خود نشانيد . دست راست خود را به پشت آن حضرت نهاد ، بعد از آن زبان خود را به دهان امام زمان نهاد ، دست خود را به چشم و گوش و مفاصل آن حضرت كشيد ، به امام زمان فرمود : اى پسرك عزيز من صحبت كن ! آن مولود مسعود گفت :

--> ( 1 ) سورهء اسراء ، آيهء ( 83 ) يعنى اى محمد ( ص ) بگو : حق آمد و باطل از بين رفت حقا كه باطل از بين رفتنى است - مترجم .