المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

485

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

اشهد ان لا إله الا الله و ان محمدا رسول الله و ان عليا أمير المؤمنين . بعد از آن شروع كرد به شماره كردن امامها عليهم السّلام تا بوجود مقدس خودش رسيد و دستهاى خود را بلند كرد در حق دوستان و فرج خود دعا كرد و از سخن گفتن ساكت شد . امام عسكرى به من فرمود : فرزندم را نزد مادرش ببر تا بر مادر خود سلام كند و او را به من بر گردان ! من امام زمان را نزد مادرش آوردم . وقتى كه بمادر خود سلام كرد آن حضرت را بحضور امام عسكرى عليهما السّلام آوردم ، ناگاه ديدم پرده‌اى ما بين من و امام زمان عليه السّلام پيدا شد و من آن بزرگوار را نديدم ، به امام عسكرى گفتم : پس مولاى من چه شد ؟ فرمود : كسى او را برد كه از تو و ما به او اولى و سزاوارتر بود . وقتى كه روز هفتم شد من نزد امام عسكرى آمدم ، سلام كردم و نشستم ، امام عسكرى فرمود : فرزند مرا بياور ! من امام زمان عليه السّلام را كه لباس زردى در بر داشت بحضور امام عسكرى آوردم ، امام عسكرى همان اعمالى را كه قبلا انجام داده بود نيز انجام داد ، زبان خود را در دهان امام زمان نهاد و به فرزند خود فرمود : اى پسرك عزيز من صحبت كن ! آن بزرگوار گفت : اشهد ان لا إله الا اللّه ، صلوات و درود به حضرت محمّد و أمير المؤمنين و جميع امامها عليهم السّلام فرستاد بعد از آن در حضور پدر خود ايستاد و اين آيه را تلاوت كرد :