المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
439
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
كند ! ما آن زن را بحضور آن حضرت برديم ، امام على النقى عليه السّلام چشم آن كودك را بطورى باز كرد كه من هم ديدم ، وقتى كه دقيقا به چشم آن كودك نگاه كردم شكى براى من نماند در اين كه كور شده بود . امام عليه السّلام دست خود را لحظهاى روى چشم آن كودك نهاد ، لبهاى مبارك خود را حركت داد ، همينكه دست خود را برداشت ديدم كه چشم آن بچه باز و صحيح شده و كوچكترين عيبى ندارد . 15 - از فتح بن يزيد جرجانى روايت شده كه گفت : در آن مسافرتى كه امام على النقى عليه السّلام در مدينه آمد من هم از عقب آن حضرت مىآمدم ، در بين راه ميشنيدم كه آن بزرگوار ميفرمود : كسى كه از خدا بترسد ( مردم ) از او مىترسند و كسى كه از خدا اطاعت كند ( مردم ) از او اطاعت ميكنند ، من آهسته آهسته رفتم تا به امام رسيدم سلام كردم ، جواب سلام مرا رد كرد . اول سخنى كه به من فرمود اين بود : اى فتح ! كسى كه خدا را اطاعت كند باكى از غضب مخلوقين نخواهد داشت ، كسى كه خدا را بغضب آورد بايد يقين كند كه غضب مخلوقين نصيب او خواهد شد . اى فتح ! خدا را نميتوان وصف كرد مگر آن طور كه خودش نفس خود را وصف كرده ، كجا وصف كرده مىشود آن كسى كه حواس انسان از درك او عاجزند ، قوهء واهمهها عاجزند كه به او برسند ، قوهء چشمها از احاطه به او عاجزند ، خدا از آن بزرگتر است كه وصف كنندگان او را وصف ميكنند ، مقام او عاليتر از آن كس است كه صفت او را شرح ميدهند ، در عين حال نزديكى دور و در عين حال دورى نزديك