المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
344
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
با شناختن امام ، امام از تاريكيهائى كه بر او وارد شود آگاه است ، غيبهاى آسمانى را ميداند ، از فتنهها خبردار است . خداى تعالى امامها عليهم السّلام را از فرزندان امام حسين هر امامى را بعد از امامى براى خلق خود انتخاب كرد و آنان را براى مقام امامت برگزيد و براى بندگان خود پسنديده قرار داد ، آنان را مهتر و بزرگوار گردانيد ، آنان را حجتى عالم و هدايتكننده و پيشواى الهى قرار داد ، امامها مردم را به راه حق هدايت ميكنند و بسوى خدا بر - مىگردانند ، امامها حجت و برهانهاى خدا و دعوت كنندگان خلقند بسوى خدا ، امامها كليدهاى سخن و دعا هستند ، ستونهاى اسلامند ، بندگان خدا بوسيلهء هدايت كردن امامها ديندار ميشوند ، شهرها بنور امامها نورانى مىشود ، خدا امامها را ( وسيلهء ) حيات و زندگى مردم و چراغهاى تاريكيها قرار داده ، تقديرات حتمى خدا اينطور جارى شده است . امام آن كسى است كه نجيب و پسنديده باشد ، قيامكننده و - برآورندهء آرزو باشد ، خدا او را براى قيام كردن و بر آوردن آرزو انتخاب كرده باشد ، خدا امام را در عالم ذرّ و در بين مردم قبل از خلق كردن كسى در طرف راست عرش براى خود برگزيد ، امام در علم غيب نزد خدا است ، امام به نظر خدا مراعات شده است ، خدا امام را حفظ مينمايد ، دامهاى شيطان و لشكر او را از امام دور مىكند ، امام را از تهمتها تبرئه مينمايد ، امام از آفات و بليات محفوظ است ، از كليهء كارهاى زشت بر كنار است ، از خصائص امام حلم و نيكوكارى است ، نسب امام عفت و علم است ، امام از نطق كردن ساكت است مگر آنچه رضاى خدا در آن باشد ، امام را خدا بروح خود تأييد كرده است ،