گفت : من روزى در حضور امام محمّد باقر عليه السّلام بودم ، آن حضرت به من توجهى كرد و فرمود : اى جابر تو را الاغى نيست كه سوار شوى ؟ گفتم : نه ، فرمود : من مردى را در مدينه ميشناسم كه داراى الاغى است ، چون بر آن الاغ سوار شود در يك شب مشرق و مغرب را طىّ مىكند . 12 - از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : مائيم كه قريب و نزديك بخدائيم ، مائيم كه برگزيدگان خدائيم ، مائيم كه امانت‌دار ميراثهاى پيمبرانيم ، ما امينهاى خدائيم ، ما حجتهاى خدائيم ، ما حبل ( ريسمان ) خدائيم ، ما رحمت خدائيم براى خلق خدا . خدا ( دنيا را ) بما افتتاح و بما هم ختم خواهد كرد ، كسى كه دست بدامن ما شود بما خواهد رسيد و كسى كه از ( كشتى ) ما تخلف كند غرق خواهد شد ، مائيم آن رهبرانى كه بزرگوار و مشهوريم ، پس آن حضرت بعد از سخنى طولانى فرمود : كسى كه ما و حق ما را بشناسد و امر ما را عملى كند از ما خواهد بود و بسوى ما خواهد آمد . 13 - از فضيل بن يسار روايت شده كه گفت : از امام محمّد باقر عليه السّلام شنيدم ميفرمود : امامى كه از ما خانواده باشد كلام را در شكم مادر خواهد شنيد ، موقعى كه در زمين آيد عمودى از نور براى او بپاميشود كه بوسيلهء آن اعمال و كردار بندگان خدا را ميبيند . 14 - از ابو حمزهء ثمالى روايت شده كه گفت : از امام محمّد باقر شنيد . ميفرمود : به خدا قسم كسى كه چيزى را بداند نسبت به آن جاهل نخواهد بود ، خداى رؤف كريم و عزيز و عادل‌تر از آنست كه طاعت خود را بر بنده‌اى ( يعنى امام ) واجب كند و او را براى خلق خود حجت قرار دهد و علم به آسمان و زمين را از او پوشيده دارد ، آنگاه