فرمود : علم به آسمان و زمين از امام پوشيده و مخفى نخواهد بود . 15 - روايت شده كه حبابهء والبيه بحضور امام محمّد باقر مشرف شد ، امام عليه السّلام به حبابه فرمود : براى چه گريه ميكنى ؟ گفت : براى زيادى غم و غصه ، براى اينكه موى سرم سفيد شده ، امام باقر به حبابه فرمود : جلو بيا ! حبابه نزديك آن حضرت آمد ، آن بزرگوار دست خود را بر فرق سر حبابه نهاد و براى او آهسته دعا كرد ، آنگاه فرمود : براى حبابه آينه آوردند وقتى كه بآينه نظر كرد ديد موهاى سفيد سرش مشگى بسيار خوبى شده‌اند ، حبابه از اين نعمت خيلى خوش‌حال گرديد ، امام باقر هم براى خوش‌حالى حبابه مسرور شد . حبابه ، به امام محمّد باقر گفت : تو را به حق آن خدائى كه از پيغمبران براى شما عهد و پيمان گرفت قسم مىدهم بگو : ببينم كه شما در سايهء ( عرش ) چگونه بوديد ؟ فرمود : قبل از آنكه خدا حضرت آدم را خلق كند ما نورى بوديم در جلو عرش ، خدا بما وحى كرد ، ما خدا را تسبيح گفتيم و ملائكه بعد از ما به تسبيح خدا مشغول شدند ، قبل از تسبيح گفتن ما تسبيحى در كار نبود وقتى كه خدا حضرت آدم را خلق كرد آن نور را در وجود او قرار داد . عمر امام محمّد باقر عليه السّلام ( 57 ) سال بود . ولادت آن حضرت در سنهء ( 58 ) هجرى بوده است . امام محمّد باقر عليه السّلام دو سال و چند ماه از زمان امام حسين را درك كرد . مدت ( 35 ) سال با پدر خود على بن الحسين عليهما السّلام بود . نوزده سال و چند ماه هم زمان امامت آن حضرت بوده است .