بزرگوار بلند شد و در ميان مردم به خواندن خطبه شروع كرد و - پس از حمد و ثناى خدا و يادآور كردن مردم را بنعمتهاى خدا - فرمود : ايّها النّاس ! اوّل زن ستمكارى كه در روى زمين كشته شد عناق دختر حضرت آدم بود ، خدا بيست انگشت براى او خلق كرده بود كه هر انگشتى را دو ناخن بلند نظير داس آهنين بود ، مكان نشستن او يك جريب از زمين بود . عناق مدّت ( 80 ) سال در زمين ظلم و ستم كرد ، وقتى كه خدا اراده كرد او را هلاك نمايد شيرى نظير فيل و گرگى نظير الاغ بزرگ و كركسى نظير شتر خلق كرد و آنها را بر عناق مسلّط كرد تا او را پاره كردند و خوردند . بعد از آن خدا مردمان ستمكار را در زمان خودشان ريشه‌كن نمود ، فرعون و هامان را هلاك كرد ، قارون را به زمين فرو برد ، عثمان كشته شد و مرا حقّى بود كه كسى آن را ربود كه من او را امين نميدانستم ، او را در حق خود شريك نكرده بودم ، پس غاصب حق در كنار گودالى از آتش خواهد بود و كسى او را نجات نخواهد داد مگر پيغمبر مرسل كه او به دستش توبه كند و بعد از حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله هم پيغمبر نخواهد آمد . آنگاه فرمود : أيّها النّاس ! اين دنيا دار حق و باطل است و براى هر يك از حق و باطل هم اهلى خواهد بود ، اگر باطل غلبه كند از قديم الايّام بوده و اگر حق قليل و صاحبش ضعيف شود برگشت نخواهد داشت ، چنانچه امر شما بشما مسترد شود با سعادت خواهيد بود ولى من ميترسم كه شما سستى كنيد ، من اگر بخواهم بگويم