المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

263

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

نمايد . ولى رفيق او ( كه عمر باشد ) او را از آن تصميم ممنوع كرد و گفت : اين عمل سحر آشكار و معروفى است از سحرهاى بنى هاشم « 1 » آيا بخاطر ندارى آن روزى را كه ما با ابن ابى كبشه بوديم و پيغمبر امر كرد تا آن دو درخت به يكديگر نزديك شدند و او در عقب آن دو درخت قضاء حاجت كرد آنگاه دستور داد تا از يكديگر جدا شدند و به حال اوليه برگشتند ؟ . ابو بكر بعمر گفت : آيا مرا يادآور نميكنى از آن جريانى كه من با پيغمبر در غار بودم ، آن حضرت دست خود را به صورت من كشيد با پا به دريا اشاره كرد ، جعفر و ياران او را كه در دريا بودند به من نشان داد ؟ . پس از آن ابو بكر از عزم خود منصرف شد ، بقتل على عليه السّلام كمر بستند ، دربارهء اين موضوع به يكديگر سفارش و قرارداد كردند بنا شد كه خالد بن وليد متصدى قتل على عليه السّلام شود . اسماء بنت عميس دختر كوچك خود را نزد على فرستاد ، آن دختر آمد و دو بازوى درب را گرفت و اين آيه را خواند : إِنَّ الْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَاخْرُجْ إِنِّي لَكَ مِنَ النَّاصِحِينَ « 2 » على با شمشير خود خارج شد . قرارداد دربارهء كشتن على عليه السّلام وقتى بود كه چون امام جماعت ( يعنى ابو بكر ) سلام آخرى

--> ( 1 ) مترجم گويد : صدر اين روايت را علامه مجلسى در كتاب جلاء العيون نوشته است . ( 2 ) سورهء قصص ، آيهء - 19 - يعنى اين جماعت دربارهء قتل تو مشورت ميكنند ، پس خارج شو كه من از خيرخواهان تو هستم - مترجم .