خفاء و علنا برسول خدا صلى اللّه عليه و آله فوق العاده اظهار محبت ميكرد ، در موقع طعام و غذا به آن حضرت مهربانى مينمود و آن بزرگوار را با قريش برابر ميدانست . مردمان شريف براى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فروتنى ميكنند ، پادشاهان بزرگ براى آن حضرت ذليل ميشوند ، جميع أهل ملل و اديان متديّن بدين آن بزرگوار خواهند شد ، رگهاى بدن ستمكاران به جهت هيبت و عظمت آن حضرت ميلرزد ، بر هر كسى كه با رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله مخالفت و دشمنى كند غالب مىشود تا اينكه آنان را ببندد و فرزندان آنها را در بازار بفروشد و اولادشان را نوكر و خدمتگذار نمايد ، دليران آنان را جزء لشكر ( خود ) قرار دهد . دلهاى مردم آن بزرگوار را دوست دارد ، ملائكه او را بنصرت خود يارى ميكنند ، خوشا به حال كسى از خويشان آن حضرت كه به او ايمان بياورد و خوشا به حال امت او . [ در احوالات حضرت ابو طالب عليه السلام ] همين‌كه حضرت عبد المطّلب مريض شد به آن مرضى كه از دنيا رفت حضرت محمّد بن عبد اللّه را نزد أبو طالب نهاد و راجع به پيغمبر صلى اللّه عليه و آله به أبو طالب توصيه و سفارش كرد و به أبو طالب فرمود : اى پسر من اين محمّد صلى اللّه عليه و آله فضلى است از طرف خدا بر تو ، عطاء و هديه‌اى است از طرف من بسوى تو ، محمّد صلى اللّه عليه و آله برادر پدر و مادرى تو است ولى ساير برادران تو اينطور نيستند ( يعنى برادر پدر و مادرى تو نيستند ) آنگاه أبو طالب را از علم مخفى و برهانهاى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله با اطلاع كرد آن بشارتهائى كه از پيمبران دربارهء حضرت محمّد بعبد المطّلب داده شده بود به أبو طالب گوشزد كرد ، آنچه را كه علماء و صومعه‌نشينان يهود و دانشمندان عرب و فالگيرهاى عجم راجع برسول اللّه صلى اللّه عليه و آله