عَنْهُ فَانْتَهُوا « 1 » نيز دربارهء آن بزرگوار فرمود : وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى « 2 » نيز راجع به پيغمبر خود توصيه كرد و فرمود : مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ « 3 » . [ انبيائى كه اسم اعظم خدا را مىدانستند ] آنگاه خداى رؤف پيغمبر بزرگ اسلام را طورى وصف كرد كه احدى از پيمبران و جميع خلق خود را آنطور وصف نكرد و به آن حضرت فرمود : وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ « 4 » . روايت شده كه اسم اعظم خداى عزيز ( 73 ) حرف است ، بآصف بن برخيا يك حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود كه آن عمل را در بارهء تخت بلقيس انجام داد . به حضرت عيسى دو حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود كه بوسيلهء آن دو حرف اعمالى را انجام داد كه خدا ( در قرآن ) خبر داده است . به حضرت موسى عليه السّلام چهار حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود . به حضرت ابراهيم عليه السّلام هشت حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود . به حضرت نوح عليه السّلام پانزده حرف از اسم اعظم خدا عطا شده بود . خداى رؤف ( 72 ) حرف از اسم اعظم خود را به حضرت محمّد بن

--> ( 1 ) سورهء حشر ، آيهء ( 7 ) يعنى آنچه را كه پيغمبر ( ص ) بشما داد بگيريد و آنچه را كه شما را از آن نهى كرد از انجام آن خوددارى كنيد . ( 2 ) سورهء نجم ، آيهء ( 3 ) يعنى پيغمبر ( ص ) از روى هوا و هوس سخن نميگويد ، سخن پيغمبر غير از وحى منزل نخواهد بود . ( 3 ) سورهء نساء ، آيهء ( 82 ) يعنى كسى كه رسول خدا را اطاعت كند حقا كه خدا را اطاعت كرده - مترجم . ( 4 ) سورهء قلم ، آيهء ( 4 ) ، يعنى تو بر طريقهء خلق بزرگ و عظيم هستى - مترجم .