كه ابو لهب باشد در ميان آنان بود جمع كرد ، آنها گمان كردند كه آن برگزيدهء خدا ميخواهد دعوت خود را تمام كند و به پايان رساند ، ابو لهب بلند شد و گفت : يا محمّد اين افراد كه بدور تو اجتماع كرده‌اند عموها و عموزادگان تو هستند ، هر چه كه ميخواهى گفتگو كن و بدان كه قوم تو در مقابل عرب طاقت نخواهد داشت . پس رسول مكرّم بلند شد در ميان آنان شروع كرد به خواندن خطبه ، پس از حمد و ثناى زيادى كه براى خدا بجاى آورد اقرباء و عشيرهء خود را يادآور نعمتهاى خدا كرد ، آنان را متوجه قرنهاى گذشته انبياء عليهم السّلام و ظالمين و ستم‌كيشان نمود ، بهشت و دوزخ را براى آنها وصف كرد و فرمود : رسول با اهل خود دروغ نميگويد ، به حق آن خدائى كه غير از او خدائى نيست من رسول خدايم بسوى شما و كليهء مردم ، به خدا قسم كه شما ميميريد همينطور كه بخواب ميرويد و بر انگيخته ميشويد همينطور كه بيدار ميشويد ، طبق عملى كه ميكنيد محاسبه خواهيد شد ، هميشه جزا داده خواهيد شد ، اول كسى را كه من ميترسانم شما هستيد . روايت شده كه قوم و خويشان رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله نزد آن بزرگوار اجتماع كردند و گفتند : ما هرگز به تو ايمان نمىآوريم تا اينكه خدا و ملائكه را براى ما شاهد و كفيل بياورى يا اينكه تو را خانه‌اى از طلا باشد يا اينكه به آسمان بالا روى و ما هرگز به بالا رفتن تو ايمان نخواهيم آورد . به حق خدا قسم كه اگر اين اعمال را هم انجام دهى ما نميدانيم كه تو راست ميگوئى يا نه . آنگاه بعد از ايمان آوردن امير المؤمنين على عليه السّلام گروهى از