المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
214
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
خويشان پيغمبر صلى اللّه عليه و آله ايمان آوردند كه اول آنان جعفر بن ابى طالب و حمزة بن عبد المطلب عليهما السّلام بودند . [ هم قسم شدن كفار قريش ] بعد از آن قبيلهء قريش در خانهء ابو سفيان كه صخر بن حرب باشد براى تدبير و چارهجوئى مشورت و اجتماع كردند ، آن خانه را بدين جهت دار الندوه گفتند . نامهاى به خط معاويه كه جوان نورسى بود نوشتند ، قسمهاى كفرآميزى خوردند ، در آن نامه نوشتند و قسم خوردند كه با بنى هاشم هم كلام نشوند ، با آنان خريدوفروش نكنند تا آنها حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله را با آنان تسليم نمايند كه آن حضرت را بكشند . كفار قريش قبيلهء بنى هاشم را از خانههايشان خارج كردند تا اينكه در شعب أبي طالب عليه السّلام وارد شدند و پاسبانهائى را بر آنان گماشتند ، بنى هاشم در مدت سه سال با اين زجر و شكنجه در آنجا بسر بردند . پس از آن خداى توانا ارضه را ( براى خوردن ) آن نامه فرستاد . حديث ارضه و جريان آن همان است كه راويها ( در جاى خود ) روايت كردهاند . قسمتى از معجزات رسول معظم اسلام صلى اللّه عليه و آله كه عقلها را دچار شگفت مىكند عبارتند از : امر سنگريزه ، شق القمر ، دعوت كردن درخت ، تكلم وحش و حيوانات و پرندگان ( با آن حضرت ) ، خبر دادن آن بزرگوار از آنچه كه مردم در خانههاى خود ميخوردند و ذخيره مينمودند ، جوشيدن آب از ما بين انگشتهايش ، و غير ذلك از معجزات آن وجود مقدّس كه روايت شده است . خداى حكيم قرآن را دفعتا در يكى از شبهاى ماه مبارك رمضان نازل كرد ، آنگاه برسول عزيز خود وحى كرد كه دربارهء قرآن قبل