المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

117

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

اى داود آيا حركت كردن مرا شنيدى آيا محل آمدن من براى تو معلوم است ؟ فرمود : نه ، عرض كرد : ولى خدا جنبش و نفس كشيدن و حركت كردن و شخص مرا مىبيند پس تو هم صوت خود را آهسته كن . حضرت داود عليه السّلام زياد دعا ميكرد كه خدا قضاوت بين مردم را آنطور كه نزد خدا بر حق است به آن حضرت الهام فرمايد ، خدا به آن بزرگوار وحى كرد كه مردم تحمل اين موضوع را ندارند ، داود عليه السّلام دوباره دعا كرد ، خطاب آمد كه به همين زودى خواستهء تو عملى مىشود . بعد از آن دو نفر مرد خدمت داود آمدند و يكى از آنان بر عليه ديگرى از حضرت داود طلب يارى كرد و حضرت داود امر كرد آن مردى كه بحسب ظاهر مجرم و ستمكار بود بلند شود و گردن آن مردى را كه طلب يارى ميكرد بزند او هم اطاعت امر كرد ، ولى اين موضوع به نظر بنى اسرائيل بزرگ و ناپسند آمد و گفتند : مرد مظلومى ( نزد حضرت داود ) آمد و از مرد ديگرى كه در حق او ظلم كرده بود دادخواهى كرد و حضرت داود دستور داد كه آن مرد ظالم گردن آن شخص مظلوم را زد . داود عليه السّلام گفت : پروردگارا مرا از اين ورطه خلاص كن زيرا كه من امر تو را اطاعت كردم ، خدا به آن حضرت وحى كرد : تو از من درخواست كردى كه قضاوت بين مردم را آنطور كه نزد من بر حق است به تو الهام نمايم ، بدان كه اين شخصى كه از تو طلب يارى ميكرد و به نظر مردم مظلوم مىآمد پدر آن شخص ظالم را مخفيانه كشته بود و او به نظر مردم ظالم مىآمد ( ولى در واقع مظلوم بود ) كه