به تو فهماندم تا از او تقاص كردى و آن شخص مقتول در زير فلان ديوار و فلان درخت مدفون شده است . اسم او را بخوان تا تو را از قصهء خود خبردار كند ، داود عليه السّلام را راه و فرجى نصيب شد و وحى خدا را به بنى اسرائيل فرمود و به طرف آن موضع رفته آن مقتول را صدا زد ، او در جواب گفت : لبيك يا نبى اللّه ، فرمود : چه كسى تو را كشت ؟ گفت : فلان شخص مرا كشت بعد از آن بنى اسرائيل به حضرت داود ميگفتند : يا نبى اللّه ولى قبلا به آن حضرت ميگفتند : يا خليفة اللّه . پس خداى تعالى به حضرت داود وحى كرد كه مردم تحمل غير از ظاهر ( احكام را ) ندارند ، تو از مدّعى شاهد بخواه و مدعا عليه را به قسم خوردن بنام من دستور بده . راوى گويد : صاحب گوسفند و زراعتى نزد حضرت داود عليه السّلام آمدند و راجع ( بگوسفندهائى كه زراعت ديگرى را فاسد كرده بودند ) محاكمه كردند ، داود عليه السّلام در حق آنان آنطور قضاوت كرد كه انبياء قبل از آن حضرت قضاوت ميكردند و جريان قضاوت انبياء قبل از داود اين بود كه آن گوسفندانى كه زراعت آن شخص زارع را فاسد كرده بودند مال صاحب زراعت باشد و زراعت هم درخت انگورى بود كه گوسفندان آنها را خورده بودند . پس خداى سبحان در آن موقع ( حكم اين مسأله را ) آنطور كه ميخواست به حضرت سليمان عليه السّلام الهام كرد تا آن حضرت امر خدا را ظاهر كند و مردم را بسوى خدا هدايت نمايد و بگويد : هر گوسفندى كه شبانه زراعتى را بچرد و فاسد كند براى صاحب زراعت جز محصول همان سال گوسفند بيشتر نخواهد بود ، پس بعد از حضرت سليمان سنّت خدا راجع به ( حكم اين