كردند . عرض كرد : پروردگارا مرا هم امتحان كن ، خطاب شد : من تو را در فلان سال و فلان ماه و فلان روز و فلان ساعت امتحان خواهم كرد ، همين‌كه آن روز كذائى شد داود عليه السّلام در محراب عبادت در حق مردمان خطا كار نفرين ميكرد . جريان اين موضوع همان است كه خدا ( در قرآن ) از قبيل پرنده و آن زن و آن دو ملك فرموده است . آنگاه جبرئيل نزد حضرت داود آمد و گفت : اگر ميخواهى خدا توبهء تو را قبول كند او را به حق محمّد و آل محمّد صلى اللّه عليه و آله قسم بده ، داود عليه السّلام پروردگار خود را به حق محمّد و آل محمّد صلى اللّه عليه و آله قسم داد ، حضرت ابراهيم عليه السّلام هم در موقعى كه در آتش انداخته شد همين عمل را انجام داد و همچنين انبياء گذشته خدا را به حق اين خانواده قسم ميدادند ، پس حضرت داود گفت : اللهم به حق محمد و آل محمد و خدا هم او را جواب گفت و توبه‌اش را پذيرفت ، بعد از آن حضرت داود در موقع نفرين بر خطاكاران ابتداء خدا را به حق محمّد و آل محمّد صلى اللّه عليه و آله قسم ميداد . روايت شده كه داود عليه السّلام در محراب عبادت بود كه ناگاه كرمى از آنجا عبور كرد تا بموضع سجود آن حضرت رسيد حضرت داود را نظر بر آن جنبنده افتاد و در دلش اينطور گذشت كه ( خدا اين حيوان را براى چه آفريده ؟ ! ) لذا عرض كرد : پروردگارا اين كرم را براى چه خلق كردى ؟ خطاب رسيد : تو خود با آن تكلم كن ! آن حيوان در جواب گفت : من با اين كوچكى جثه‌ام و اين نظر حقارتى كه تو به من افكندى ذكر خدا را از تو بيشتر ميگويم .