بر آن سى روز ده روز ديگر اضافه كرد در اين ده روز اخير آن كارهائى را كه بايد بكنند كردند يعنى گوسالهء سامرى را مورد پرستش قرار دادند و باعث اين عمل سامرى شد ، سامرى مردى فالگير و منجم بود و در علم نجوم ديده بود كه بنى اسرائيل دريا را قطع خواهند كرد پس او هم خود را داخل در قوم بنى اسرائيل كرد ولى از بنى - اسرائيل نبود بلكه اهل قريه‌اى از زمين موصل بود كه گاو را پرستش مىكردند . چون سامرى بجبرئيل عليه السّلام نظر كرد ديد كه سم اسب آن حضرت بر هيچ حيوانات مرده‌اى و هيچ درختى كه افتاده و پوسيده باشد قرار نميگيرد مگر اينكه زنده مىشود ، همين‌كه سامرى اين منظره را ديد - و نميدانست كه او جبرئيل است - يك مشت از خاك زير سم اسب آن حضرت برگرفت و آن را در كيسه‌اى جا داد ، وقتى كه موسى عليه السّلام از وعده‌گاه دير نزد قوم خود آمد هارون به قوم موسى گفت : شما از آل فرعون زر و زيورى عاريه كرده و با خود خارج نموده‌ايد آنها را بدور بريزيد و توبه كرده خود را تطهير نمائيد ! بنى اسرائيل امر هارون را اطاعت نموده آن زر و زيور را بدور ريختند . سامرى كه مرد زرگرى بود زر را برگرفته از آن جسد گوساله‌اى ساخت و آن كيسهء خاكى كه از زير سم اسب جبرئيل عليه السّلام اخذ كرده بود در دهان آن گوساله قرار داد و آن گوساله بصدا در آمد . سامرى گفت : اين خداى شما و خداى موسى است و بنى اسرائيل بدور آن گوساله جمع شدند . هارون عليه السّلام بلند شد و در ميان آن قوم خطبه‌اى خوانده حمد