المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
98
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
و ثناى خدا را بجاى آورد و به آن مردم فرمود : اى گروه ! شما بوسيلهء اين گوساله مورد آزمايش و امتحان قرار گرفتيد ( زيرا خداى شما اين گوساله نيست ) بلكه خداى شما خداى رحمان است پس بيائيد از من متابعت كنيد و امر مرا اطاعت نمائيد ! بنى اسرائيل گفتند : ما هرگز از اين گوساله جدا نخواهيم شد تا موسى عليه السّلام به طرف ما مراجعت كند . موقعى كه حضرت موسى برگشت و از جريان با خبر شد هارون آنچه را كه بايد به آن حضرت بگويد گفت و موسى عليه السّلام هم جوابى را بهارون گفت كه خدا در قرآن بيان فرموده است . آنگاه حضرت موسى گوسالهء سامرى را شكست و به دريا انداخت و بنى اسرائيل بسوى دريا سبقت گرفتند كه خود را به جهت ندامت و گوسالهپرستى به دريا بيندازند تا بدين وسيله توبه كرده باشند ولى موسى آنان را از اين عمل ممنوع كرد . موسى عليه السّلام بنى اسرائيل را از آشاميدن آب نهرى كه از دريا جدا شده بود برحذر داشت ولى بنى اسرائيل جز يك عدهء قليلى از آب آن نهر آشاميدند و اطراف لب آنان طلا گرديد و موسى عليه السّلام به اين علامت مخالفين آنها را شناخت و از جا بلند شده خطبهاى خواند و بنى اسرائيل را نسبت به ايّام اللّه « 1 » يادآور فرمود و قلوب آنها را جذب كرد . بنى اسرائيل گفتند : يا موسى آيا پيغمبرى اعلم از تو وجود
--> ( 1 ) ايام اللّه : سرنوشت امم سالفه ، نعمتهاى خدا ، روز قيام قائم ( ع ) روز قيامت و روز موت - تفسير صافى .