توبه كنم و با شما اظهار همدردى نمايم تا در ركابت جان دهم . آيا توبهام پذيرفته مىشود ؟ امام عليه السّلام فرمود : « نعم ؛ يتوب اللّه عليك و يغفر لك ، فانزل » . « آرى ، خداوند توبهات را مىپذيرد و تو را مىبخشد اكنون از اسب فرود آى » . حرّ عرضه داشت : من در ركاب شما سواره باشم بهتر از پياده است ، ساعتى بر پشت اسب با آنان مبارزه خواهم كرد و سرانجام كارم به پياده شدن خواهد انجاميد . امام فرمود : « فاصنع ما بدا لك ؛ هر چه صلاح مىدانى انجام بده » . حرّ در برابر سپاه عمر سعد قرار گرفت و اظهار داشت : مردم ! آيا واقعا حاضر نيستيد پيشنهاداتى را كه حسين بر شما عرضه كرد ، پذيرا شويد تا خداوند شما را از جنگ با او معاف دارد ؟ حرّ رو به سپاهيان كرد و گفت : مردم كوفه ! مادرانتان گريان و چشمانتان اشكبار باد ! شما فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را دعوت كرديد و آن‌گاه كه نزد شما آمد ، او را تسليم دشمن نموديد ؟ شما مدعّى بوديد كه در راه او جان خود را فدا خواهيد كرد ولى به دشمنى با او برخاستيد تا خونش را بريزيد ، به جانش چنگ انداختيد و گلويش را گرفتيد و از هر سو وى را در تنگنا قرار داديد ، نگذاشتيد در زمين پهناور خدا جايى بيابد تا خود و خاندانش در آسايش و امنيت به سر برند ، چون اسيرى در دست شما قرار گرفت ، نه توانست براى خود سودى بجويد و نه زيانى را از خويش دور گرداند ، آب فرات را كه مورد استفادهء يهود و نصارى بود و سگ و خوك اين ديار در آن مىغلطيدند ، به روى آن بزرگوار و زنان و كودكان و يارانش بستيد . هان ! ببينيد كه تشنگى آن‌ها را از پا درآورده است ، شما پس از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با فرزندان او چه بدرفتار كرديد ! اگر از كار خود توبه نكنيد و از عملى كه امروز و در اين ساعت مرتكب مىشويد ، دست برنداريد ، خداوند در روز تشنگى رستاخيز ، شما را سيراب نخواهد ساخت [ با گفتن اين سخن ] وى را تيرباران كردند و نزد امام