عزم و ارادهء آن‌ها را مورد تمجيد قرار داد . . . و آنان نيز چنين تصميمى را با بصيرتى نافذ و با آگاهى و علم اليقين به سرنوشت خويش ، اتّخاذ كردند ، ايثار و از جان‌گذشتگى آن‌ها در راه سرور و سالارشان امام حسين عليه السّلام عين اليقين تاريخ و سرمشق نسل‌هاى بعدى قرار گرفت « 1 » . سماوى كيست ؟ وى ، « شيخ محمد بن طاهر بن حبيب بن حسين بن محسن بن تركى فضلى » ، معروف به « سماوى » دانشمندى جليل القدر و شاعرى معروف و اديبى سرشناس بود ، در 27 ذيحجهء سال 1292 ه . ق . « 2 » در سماوه ديده به جهان گشود و در آن سامان زير نظر والد ماجد خويش ، نشو و نما كرد . در ده سالگى پدرش را از دست داد و جهت كسب علم و دانش به نجف مهاجرت كرد و نزديك يك ماه در آنجا اقامت گزيد و سپس بيمار شد و پس از بهبودى ، به سماوه بازگشت ، مبانى علوم را از محضر اساتيد خود كه معروف‌ترين آنان شيخ شكر بن احمد بغدادى و شيخ عبد الدين معتوق قطيفى بودند ، استفاده كرد و رياضيات را از شيخ آقا رضاى اصفهانى آموخت و اصول فقه را از حضور شيخ على بن شيخ باقر صاحب جواهر و شيخ آقا رضا همدانى و سيد محمد هندى و شيخ محمد طه نجف و شيخ حسن مامقانى و شيخ فتح اللّه معروف به شيخ الشريعهء اصفهانى و ديگر بزرگان ، بهره برد . شيخ على بن شيخ باقر صاحب جواهر و سيد محمد هندى و سيد حسن صدر ، از جمله دانشمندانى بودند كه وى موفق به اخذ اجازهء اجتهاد از آنان شد او تا سال 1322 ه . ق . در نجف ماند و بعد از آن به وطن خويش بازگشت و تا سال 1330

--> ( 1 ) . الحسين سماته و سيرته : 160 - 161 . ( 2 ) . مرحوم سماوى در اجازهء روايتى كه به مرحوم آيت اللّه والد داده ، يادآور شدهاند كه ولادت ايشان در سال 1293 بوده و آن اجازه به خط ايشان نزد ما موجود است .