محمد يوسف حريرى

76

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى )

و زوال ناپذير است به طورى كه از القاى شبهات معاندين و وساوس شياطين و امتحانات رب العالمين تزلزلى در او راه نيابد . ب . ايمان مستودع - ايمانى است كه از ادلهء يقينيه مأخود نباشد بلكه ناشى از ظن و تقليد باشد . ايمانى عاريتى است كه به بعضى از امور چون شبهات معاندين و وساوس شياطين و امتحانات رب العالمين متزلزل يا زائل گردد . ( كلم الطيب ، ص 22 - اطيب البيان ، ص 137 - فرهنگ علوم ) ايوب ( ا ىّ ) از انبياى مشهور الهى است كه نام « 1 » مباركش چهار بار در قرآن مجيد ( نساء 186 - انعام 84 - انبياء 83 - ص 41 ) ذكر شده است . در سورهء انبياء شرحى راجع به حضرتش مىباشد و مىرساند كه گرفتارى داشته است . در سورهء « ص » سرگذشت ايشان كمى مفصل‌تر آمده . آن حضرت همواره سپاسگزار خداوند بوده و از دست رفتن مال و سلامتى و كسان او را از سپاس خداوند باز نداشت و اين شايستگى سبب شد تا خداوند دوباره وضع وى را به شكل سابق درآورد . دربارهء سن و مدت ابتلاى ايشان ميان مفسران اختلاف است . به نظر گروهى از مفسرين آن حضرت از انبياى عرب بود ولى ايشان را از انبياى بنى اسرائيل مىدانند . به نقلى وى در يكى از نواحى شام مىزيستند و پرستش خداوند را تبليغ مىنمودند . گفته‌اند ريشهء حكايات و موضوع عارضه بر حضرت ايوب عليه السّلام با آن سختىها و شدت امراض از سفر ايوب و از تفسير يهوديان از تورات ( كه به نام هجاده نامگذارى گرديده ) گرفته شده است كه در نزد علماى اسلام از نقطه‌نظر صحت چندان مورد توجه نمىباشد . حضرت ايوب در قرآن مجيد به عنوان نمونهء فضيلت صبر ياد شده است .

--> ( 1 ) . در زبان عبرى به معنى رجوع‌كننده به ندا ذكر شده است .