لبوس ( ل ) وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ ( انبياء - 80 ) زره است . صنعت لباس جنگى كه به حضرت داود آموخته است . لحان ( ل حّ ) علماى قرآن‌شناس ، قرائت بدون تجويد را لحن يعن غلط خوانى ، و غلط خوان را لحّان ناميده‌اند . ( قرآن‌پژوهى ، ص 133 ) لحن ( ل ) علما ، قرائت ( قرآن ) را بدون تجويد ، لحن ناميده‌اند و لحن عارضه‌اى است كه به لفظ صدمه مىزند و آن را به دو قسم تقسيم كرده‌اند : 1 . لحن جلى - لحن آشكار . غلط فاحش در قرائت است چه اين‌كه در معنى كلام ايجاد فساد نمايد يا خير ، مانند تبديل حرفى به حرف ديگر يا حركتى به حركت ديگر . اين نوع خطا را هم قرائت شناسان و متخصصان تجويد درمىيابند و هم غير متخصصان و افراد معمولى كه به تجويد آشنايى داشته تشخيص مىدهند . 2 . لحن خفى - لحن پنهان . غلطى كه مربوط به كمال اداى قواعد تجويدى است ، مانند زياده و نقصان در مقادير انواع مد در حد مثلا يك حركت يا عدم توازن بين مقادير يك نوع مد و يا . . . است اين خطا را فقط قرائت شناسان و متخصصان تجويد درمىيابند و بر عامهء مردم مخفى است . ( حلية القرآن ، ص 27 - قرآن‌پژوهى ، ص 133 ) لحن القول ( ل ن ل ق ) وَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمالَكُمْ . ( محمد - 30 ) - كنايه و توريه سخن گفتن يعنى پوشاندن حقيقت و امرى را بر خلاف حقيقت نشان دادن . لهجه‌اى بود كه منافقان به آن سخن مىگفتند و اهل ايمان ايشان را به آن شناختند . از ابو سعيد خدرى نقل است كه لحن القول دشمنى آنها با امير المؤمنين عليه السّلام است و ما در زمان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله منافقين را به دشمنى آنها با حضرت امير عليه السّلام مىشناختيم ( فرهنگ لغات قرآن - ص 398 ) لغات غير عربى قرآن لغاتى از زبان‌هاى مختلف كه به شكل عربى درآمده و در اصطلاح آنها را معرب گويند مثل ابابيل ، بابل ، تابوت و . . . لطيف لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ( انعام - 103 ) باريك‌دان . مهربان . نيكىكننده به بندگان از اسماى افعال الهى است ( نام‌ها و صفت‌هاى خداى رحيم ، ص 91 و 148 ) لظى ( ل ظا ) كَلَّا إِنَّها لَظى ( معارج - 15 ) 1 . زبانهء آتش . آتش جهنم ( قاموس قرآن ) 2 . نامى از نام‌هاى جهنم ( لغات قرآن ) 3 . از ابواب جهنم ( حق اليقين ، ص 503 - تفسير ابو الفتوح - تفسير منهج الصادقين ) لعان ( ل ) وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْواجَهُمْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَداءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ وَ الْخامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كانَ مِنَ الْكاذِبِينَ ( نور - 6 و 7 ) لعان يا ملاعنه شرعا مباهله و نفرينى است كه بين زوجين به منظور رفع حد يا نفى ولد به عمل مىآيد . نوعى از رسيدگى كيفرى است در مورد اسناد زنا از طرف زوج به زوجه در ( شرايط خاص ) و نفى