محمد يوسف حريرى
213
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى )
انسان در اعمال خير . 4 . معاد و سرنوشت مجرمان و كافران و پاداش عظيم مؤمنانى كه صاحب نفوس مطمئنه هستند . سورهء فرقان ( ف ) بيست و پنجمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 77 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء نور و پيش از سورهء شعراء قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است ( به معنى جداكنندهء حق از باطل و يكى از اسامى قرآن است ) . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . سخن دربارهء عقايد زشت تكذيبكنندگان و در هم كوبيدن منطق آنها و بيم دادن به آنها از عذاب خدا و حساب قيامت و مجازاتهاى دردناك دوزخ و بيان قسمتهايى از سرگذشت اقوام پيشين كه بر اثر مخالفت با دعوت پيامبران گرفتار سختترين بلاها و كيفر شدند به عنوان درس عبرتى براى مشركان لجوج و حقستيز ( نفى هر معبود ) 2 . تسلاى خاطر بر رسول اكرم كه به واسطهء مراعات حسن تدبير و اكرام و اجلال پيامبر به رسالت برگزيده شد . 3 . ستايش ذات بىهمتاى خداوند و ذكر قسمتى از دلايل توحيد و نشانههاى عظمت خدا در جهان آفرينش از روشنايى آفتاب ، ظلمت شب ، وزش بادها ، نزول باران ، زنده شدن زمينهاى مرده ، آفرينش آسمانها و زمين در شش دوران ، آفرينش خورشيد و ماه و سير منظم در بروج آسمانى و مانند آن ( اثبات اللّه ) . 4 . صفات مؤمنان راستين ( عباد الرحمان ) و بندگان خالص خدا . سورهء فسطاط القرآن ( ف ط ل ق ) سورهء بقره را گويند اين نامگذارى به جهت عظمت آن است و آنچه از احكام كه در غير آن ياد نشده در آن جمع است . ( الاتقان ، ج 1 ، ص 192 - تاريخ قرآن ، ص 583 ) سورهء فصلت ( ف صّ ل ) چهل و يكمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 54 آيه . بعد از سورهء مؤمن و پيش از سورهء شورى قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 3 است ( به معنى تفصيل داده شده ) . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . توجه به قرآن . 2 . توجه به آفرينش آسمان و زمين . 3 . توجه به سرگذشت اقوام سركش پيشين از جمله قوم عاد و ثمود و اشاره كوتاهى به داستان حضرت موسى . 4 . تهديد مشركان و كافران مخصوصا با ذكر آيات تكاندهنده دربارهء قيامت و گواهى اعضاى بدن حتى پوست تن انسان . 5 . پارهاى از دلايل رستاخيز و قيامت . 6 . اندرزهاى گوناگون و دعوت به استقامت در راه حق و طريقهء برخورد منطقى با دشمنان و طرز راهنمايى آنها به آيين توحيد . سورهء فلق ( ف ل ) صد و سيزدهمين سورهء قرآن مجيد و از سور مدنى يا مكى است با 5 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء اخلاص و پيش از سورهء ناس قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است ( به معنى سپيدهدم ) . محتواى سوره مشتمل است بر : تعليماتى كه خداوند به پيامبر اكرم خصوصا ( و ساير مسلمانان عموما ) در زمينهء پناه بردن به ذات پاك او از شر همه اشرار مىدهد تا با خود سپارى به