3 . فرازهايى از سرگذشت هفت پيامبر بزرگ و مبارزات آنها با قومشان و لجاجت‌ها و خيره‌سرى آنان در برابر اين پيامبران . ( دعوت حضرت موسى و هارون و انكار فرعون ، معجزهء عصا و يد بيضا ، ايمان ساحران ، خروج قوم از مصر و هلاكت آل فرعون ، حضرت ابراهيم با قوم خود ، حضرت نوح و كشتى ساختن ، حضرت هود و قوم عاد ، حضرت صالح و قوم ثمود ، حضرت لوط ، حضرت شعيب و اصحاب ايكه ) . 4 . اشاره به منطق ضعيف و تعصب‌آميز مشركان هر عصر در برابر پيامبران الهى كه شباهت زيادى با منطق مشركان عصر پيامبر اسلام داشته ( و اين مايهء تسلى خاطر براى پيامبر و مؤمنان اندك نخستين بود ) و تكيه بر عذاب دردناك آن اقوام ( كه خود تهديد مؤثرى براى مخالفان پيامبر اسلام در آن شرايط بود ) . 5 . پيرامون پيامبر اسلام و عظمت قرآن و تكذيب مشركان و دستوراتى به آن حضرت در زمينهء روش دعوت و چگونگى برخورد با مؤمنان . 6 . پيرامون شعراى بىهدف . 7 . بشارت به مؤمنان صالح و تهديد شديد ستمگران . سورهء شفاء نام غير معروف سورهء فاتحة الكتاب ؛ چون از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله نقل است كه فرمودند فاتحة الكتاب شفا از هر دردى است ( مجمع البيان - منهج الصادقين ) سورهء شكر ( ش ) سورهء فاتحه را گويند ( تاريخ جمع قرآن كريم ، ص 199 - الاتقان ، ج 1 ، ص 199 ) سورهء شمس نود و يكمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 15 آيه . بعد از سورهء بلد و پيش از سورهء ليل قرار دارد و مأخذ اسم سوره آيهء اول است و محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . ذكر موضوعات مهمى از عالم خلقت ( همراه با سوگند ) براى اثبات اين معنى كه فلاح و رستگارى در گرو تهذيب نفس است . 2 . ذكر نمونه‌اى از اقوام متمرد و گردنكش كه به خاطر ترك تهذيب نفس در شقاوت ابدى فرو رفتند و خداوند آنها را به مجازات شديدى گرفتار كرد ( يعنى قوم ثمود ) . سورهء شورا چهل و دومين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 53 آيه . بعد از سورهء فصلت و پيش از سورهء زخرف قرار دارد . مأخذ اسم سورهء آيهء 38 است . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . بحث در مورد وحى و ارتباط خداوند با پيامبران از طريق وحى . 2 . بحث در مورد توحيد . 3 . اشاراتى به مسألهء معاد و سرنوشت كفار در قيامت . 4 . مباحثى اخلاقى و دعوت به ملكات برجسته ( چون : استقامت ، توبه ، عفو ، شكيبايى ، فرو نشاندن آتش خشم . ) و نهى از ملكات رذيله ( چون : طغيان به هنگام رو آوردن نعمت‌هاى الهى ، لجاجت ، دنياپرستى ، جزع و فزع به هنگام بروز مشكلات ) . سورهء ص ( صاد ) سى و هشتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 88 آيه . بعد از سورهء صافات و پيش از سورهء زمر قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است و محتواى سوره مشتمل است بر :