محمد يوسف حريرى

207

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى )

1 . مسألهء توحيد و مبارزه با شرك و مسألهء نبوت رسول اكرم و لجاجت دشمنان مشترك در برابر اين دو امر . 2 . انعكاس گوشه‌هايى از تاريخ نه تن از پيامبران الهى بالخصوص در مورد حضرت داود و حضرت سليمان و حضرت ايوب و مشكلاتشان در زندگى و در دعوت به سوى خدا كه درسى آموزنده باشد براى مؤمنان نخستين كه تحت فشار شديدى قرار داشتند . 3 . سرنوشت كفار طاغى و ياغى در قيامت و هشدار به افراد بىايمان كه پايان كارشان كجاست . 4 . آفرينش انسان و مقام والاى او و سجده كردن فرشتگان براى آدم و ذكرى از داستان ابليس ( تا كوردلان در برنامه‌هاى انحرافى خود تجديدنظر كنند و از زمرهء شياطين به درآيند ) . 5 . تهديد دشمنان لجوج و تسلاى خاطرى براى رسول خدا و بيان اين واقعيت كه رسول خدا در دعوت خود هيچ‌گونه اجر و مزدى از كسى نمىطلبد و هيچ درد و رنجى براى كسى نمىخواهد . سورهء صاد همان - سورهء ص سورهء صافات ( فّ ) سى و هفتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 182 آيه . بعد از سورهء يس و پيش از سورهء ص قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء اول است ( به معنى صف كشيدگان ) . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . بحثى راجع به گروه‌هايى از ملائكه و در مقابلشان گروهى از شياطين سركش و سرنوشتشان . 2 . انكار كفار نبوت و معاد را و عاقبت كار آنها در قيامت و به عذاب گرفتار شدنشان . 3 . شرح بخشى از نعمت‌هاى مهم بهشتى و شادكامىهاى بهشتيان . 4 . قسمتى از تاريخ انبياى بزرگى مانند حضرت نوح ، حضرت ابراهيم ، حضرت اسحاق ، حضرت موسى ، حضرت هارون ، حضرت الياس ، حضرت لوط ، حضرت يونس ( عليهم السلام ) به صورت فشرده و در عين حال مؤثر و نافذ ( و در اين ميان بحث دربارهء حضرت ابراهيم و مواقف مختلف زندگى او مشروح‌تر آمده است ) . 5 . در هم كوبيدن يكى از بدترين نوع شرك كه اعتقاد به رابطهء خويشاوندى ميان خداوند و جن و فرشتگان باشد . 6 . طرح پيروزى لشكر حق بر لشكر كفر و شرك و نفاق و گرفتار شدن آنها در چنگال عذاب الهى ، ضمن تنزيه و تقديس پروردگار از نسبت ناروايى كه مشركان به او مىدهند . سورهء صالح سورهء شمس ( تاريخ قرآن ، ص 590 ) سورهء صف شصت و يكمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى و يا مدنى است با 14 آيه ( بلاخلاف ) . بعد از سورهء ممتحنه و پيش از سورهء جمعه قرار دارد . مأخذ اسم سوره ، آيهء 4 است . محتواى سوره مشتمل است بر : 1 . تسبيح خداوند . 2 . دعوت به هماهنگى گفتار و كردار و پرهيز از سخنان بىعمل . 3 . دعوت به جهاد با عزم راسخ و اتحاد كامل . 4 . يادآورى از پيمان‌شكنى بنى اسرائيل و بشارت